Δευτέρα 1 Σεπτεμβρίου 2014

Οσία Μαρία του Ντιβέεβο η δια Χριστόν σαλή(+26 Αυγούστου 1927)

Οσία Μαρία του Ντιβέεβο η δια Χριστόν σαλή(+26 Αυγούστου 1927)



Γεννήθηκε στο χωριό Γκολέτκοβα της επαρχίας Ταμπόφ της Ρωσίας. 
Σέ ηλικία 13 χρόνων έμεινε ορφανή και από τους δυο γονείς της Ζαχαρία
και Πελαγία και πήγε να μείνει με την οικογένεια
του μεγαλύτερου της αδελφού. 

Εκεί δεν την ήθελαν, λόγω κυρίως του γεγονότος ότι παραμελούσε τον εαυτό της
 και ένοιωθαν προσβεβλημένοι από το όλο παρουσιαστικό της. 
Ποτέ δεν χτενιζόταν και τα ρούχα της αποτελούνταν κυρίως από κουρέλια. 
Είχε επίσης από πολύ μικρή μια τάση να συμπεριφέρεται παράξενα.
"Έτσι έφυγε και άρχισε να περιπλανιέται μεταξύ των περιοχών του Σάρωφ, 
του Ντιβέγεβο και του Άρντάτωφ. 
Πάντοτε μισόγυμνη και πεινασμένη
 φορώντας καταστρεμμένα παπούτσια χειμώνα-καλοκαίρι. 

Τα βράδια τα περνούσε στο δάσος προσευχόμενη
 και ήταν σχεδόν πάντοτε λασπωμένη.

Συχνά επισκεπτόταν το μοναστήρι του Ντιβέγεβο

 και εκεί όσες καλογριές τη λυπόντουσαν της έδιναν καθαρά ρούχα, 
τα όποία σε λίγες μέρες ή Μαρία απαλλασσόταν δίνοντας τα στους φτωχούς. 

Υπήρχαν όμως και οι μοναχές εκείνες πού την έδιωχναν κακήν κακώς.
Ποτέ δεν παραπονέθηκε για κανέναν και για τίποτα.

Από κάποιο χρονικό σημείο και μετά

 τη δέχτηκαν στο μοναστήρι οπού έκάρη μοναχή. 

Έκεί συνέχισε να προσποιείται τη σαλή για να κρύβει τις αρετές της, 
ιδίως το προορατικό χάρισμα πού ό Κύριος μας, της έδωσε. 

Άρχισαν σιγά-σιγά να την επισκέπτονται διάφοροι 
πού άκουσαν γιααυτήν και ζητούσαν συμβουλή για κάποιο πρόβλημα τους
 η για να πάρουν πνευματικές νουθεσίες.

Κάποτε την επισκέφτηκε ένα μικρό αγόρι και ή Μαρία είπε:

 «Κοίταξε, ήρθε ό ιερέας Αλέξιος». 
Το παιδί αργότερα έγινε ιερομόναχος με το όνομα αυτό. 
Όταν κάποτε την επισκέφτηκε ό πατήρ Αλέξιος ή όσία του είπε: 

«Δεν τρώω κρέας. Άρχισα να τρώω χορταρικά και τώρα είμαι καλύτερα». 

Τα λόγια αυτά ήταν για εκείνον, που είχε αρχίσει να τρώει κρέας
 μετά από κάποια αρρώστια του. Της έβαλε μετάνοια και έκοψε το κρέας.

"Άλλοτε την επισκέφτηκε μια κυρία από το Μούρομ

 και μόλις την είδε, της είπε ότι κάπνιζε σαν φουγάρο.

 «Δεν μπορώ να το κόψω, καπνίζω και τη νύχτα, 
ακόμα και πριν τη Θεία Λειτουργία» της απάντησε. 
Τότε ή Μαρία είπε στη συγκελλιώτισσά της
 να πάρει την ακριβή ταμπακέρα της
και να την πετάξει στη φωτιά. 

Μετά από καιρό πήραν ένα γράμμα από την κυρία αυτή πού έκφραζε
την ευγνωμοσύνη της, αναφέροντας ότι
 από τότε πού τους επισκέφτηκε
ούτε πού σκέφτεται το τσιγάρο.

Μια άλλη φορά την επισκέφτηκαν κάποιες μοναχές,
 εξαδέλφες του Μίσα Άρτσιμπούσεβα
 και τη ρώτησαν γι' αυτόν. 

Ή όσία τους είπε ότι ό Μίσα έμπλεξε τελευταία
 με μια γύφτισσα. 

Μετά αφού συναντήθηκαν και τον ρώτησαν σχετικά, τους εξήγησε
ότι ενώ ποτέ δεν κάπνιζε, τελευταία αγόρασε ένα πακέτο τσιγάρα
πού είχαν για μάρκα μια «γύφτισσα».
Μετά την μεταπολίτευση στη Ρωσία
 από την Κομμουνιστική Επανάσταση του 1917, 
ή Μαρία άρχισε να χρησιμοποιεί πολύ άσχημη γλώσσα, 
θέλοντας έτσι να υποδείξει τα νέα δεινά της Εκκλησίας από το νέο καθεστώς. 

Οι υπόλοιπες μοναχές σκανδαλιζόμενες τη ρώτησαν
 πώς ήταν δυνατόν μια καλογριά να μην μιλάει ευγενικά
 και ή Μαρία απάντησε: 

«Υπό τον Τσάρο Νικόλαο αυτό ήταν εύκολο, 
για δοκιμάστε το και με τους Σοβιετικούς».

Τέλος ή Μαρία Ίβάνοβνα κοιμήθηκε ειρηνικά το 1927.



Διαβάστε και-Εμπειρίες της μοναχής Μαργαρίτας

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου