Κυριακή, 22 Οκτωβρίου 2017

Η κυματική θεωρία της ύλης και οι χαμένοι παπάδες (επανάληψη)


(επανάληψη )
........................................................................................
.........................................................................................

Αγαπημένε- πάντα- του Χριστούλη, πρώην ιερέα

που κορδακίζεσαι ότι σου άνοιξαν τώρα τα μάτια -οι ξανθιές της τυφλεόρασης γκόμενες και είδες το φώς το αληθινόν, το εκ της οθόνης του υπολογιστή σου προερχόμενο- και γι αυτό έβγαλες τα ράσα και επιδίδεσαι- urbi et orbi- σε κατά συρροήν βλασφημίες, ως κουλτουριάρης δήθεν,προκειμένου να ζήσεις και σύ τώρα -σαν δυστυχής έφηβος στα πενηνταφεύγα, βιολογικά σου χρόνια- την μίζερη του μικροαστισμού σου, ζωούλα σου, ο ΘΕΟΣ που έφτυσες και που βλασφήμησες, είτε το θες, είτε δεν το θες....

ΥΠΗΡΞΕ, 


ΥΠΑΡΧΕΙ 


ΚΑΙ ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ,


ΣΤΟΥΣ ΑΙΩΝΕΣ
ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ,


ΑΜΗΗΗΝ!


Το πρόβλημα όπως καταλαβαίνεις δεν είναι του Θεού, χρυσούλι μου.

Το πρόβλημα είναι ότι η φτυσιά σου, θα πέσει επάνω σου, 
και θα πνίξει στο βρόμικο σάλιο της, εσένα τον ίδιο...

ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ, σε λίγο, άμα τα τινάξεις αυτά τα πέταλα, και στην ευειδή- πλην ώριμη φυσιογνωμία σου- αρχίσουν να έρπουν τα σχετικά του θανάτου σκουλήκια, θα είναι ΟΛΟ ΔΙΚΟ ΣΟΥ.

Και κανείς τότε δεν θα μπορεί να σου γράψει ηλεκτρονικά ραβασάκια μήπως και σε ξυπνήσει εγκαίρως! 

Επειδή στα αυτάκια μου, έπεσαν κάτι υπαινιγμοί σου, ότι δήθεν και συ είχες υπερφυσικές εμπειρίες κάποτε που ήσουν παπάς, αλλά αυτό δεν αποδεικνύει-κατά την άποψή σου- ότι ο Χριστός είναι Ζωντανός και Αναστημένος, έχω να δηλώσω ευθέως, πως στην περίπτωσή σου, ισχύει απολύτως η παροιμία που τονίζει:

Στου κουφού την πόρτα, όσο θέλεις βρόντα!


Έχεις καταντήσει κουφός λόγω συγκατάθεσης σε πάθη

(κενοδοξίας κυρίως, σαρκικά ίσως...)

και κατά απόλυτο μαθηματική ακρίβεια,

όποιος γίνεται δούλος σε πάθη,
τ υ φ λ ώ ν ε τ α ι 
με έναν ιδιαίτερο τρόπο 

και το Σκοτάδι το ερμηνεύει ως Φως, 
το Φως το ερμηνεύει ως Σκότος.

Εισέρχεται -ο συγκατατιθέμενος συνειδητά σε πάθη, ιερέας- σε κυκεώνα παραισθήσεων που δεν έχουν τέλος, μέχρι να αυτοκτονήσει από απελπισία κάποια στιγμή, ή μέχρι να παραφρονήσει ολότελα, εμφορούμενος από το πνεύμα του Φθόνου και της Οργής του Εωσφόρου, λαμβάνοντας, και αιώνια κόλαση, διότι εν τω Αδη ουκ έστι μετάνοια,!

Μετά- νοια μπορούμε να βιώσουμε, όσο φοράμε ακόμα τη φθαρτή τούτη σάρκα, και διαχειριζόμαστε τον υλικό μας εγκέφαλο, ως όργανο σωτηρίας.

Δεν αμφισβητώ ότι ως ιερέας, κάποτε, μπορεί να έζησες , πνευματικές εμπειρίες, τις οποίες τώρα αναπλαισιώνεις σε κάδρα θετικισμού και υλισμού- απορρέοντα από τις χονδροειδείς επιστήμες του 19ου αιώνα, τις, σε μηδενισμό, οδηγούμενες.

Ο Θεός ακούει, κάνει και θαύματα -ακόμη και σε πολύ αμαρτωλούς όπως εγώ- και σε αλλόθρησκους, ακόμη και σε άθεους, όταν του ζητήσουν βοήθεια.

Πέρα πάντως, από το να ήταν ο Θεός αυτός που απάντησε στις προσευχές σου, <παίζει>(για εξέτασέ το λιγάκι) και το ενδεχόμενο να ήταν και ο Αρχέκακος όφις, αυτός που σου έδωσε κάποια σημεία, ώστε να κοιταχτείς στο καθρέφτη σου υπερηφάνως- σαν την γκρινιάρα μάγισσα στο παραμύθι της Χιονάτης- και να καυχηθείς ότι είσαι ο παπάς ο καλυτερότερος των υπαρχόντων παπάδων...και όπου υπερηφανία προκατέλαβεν, εκεί επακολούθησε πτώμα φοβερόν και εξαίσιον...κατά των Αγίων Πατέρων τις διαπιστώσεις και διατυπώσεις, τα γνωρίζεις από μένα καλύτερα, αλλά ε π ι λ έ γ ε ι ς να τα λησμονείς, αγαπημένε μου.

Είμαστε πολύ μικροί όλοι μας, φίλτατε, πρώην πάτερ, ώστε να αποφαινόμαστε με τη δική σου έπαρση και αυθάδεια ότι ο Χριστός δεν αναστήθηκε.

Και όπως έγραφα πριν λίγο και σε έναν ταλαίπωρο, τώρα μόλις η επιστήμη αρχίζει και μας βάζει σε βεβαιότητες για τη διττή φύση του κόσμου και των φαινομένων του. 

Αυτό που λέει η Γραφή ότι η σαρξ επιθυμεί κατά του πνεύματος και το πνεύμα επιθυμεί κατά της σαρκός νομίζω ότι εκφράζεται- για κάποιον που είναι σε θέση να κάνει τις σχετικές αναγωγές- με επιστημονικό τρόπο, από την υλοκυματική θεωρία, και την αρχή της απροσδιοριστίας του Heisenberg που μας λέει ότι τα ηλεκτρόνια του σώματός μας, μπορεί να εκτείνονται και μέχρι την άλλη άκρη του σύμπαντος, άρα και από καθαρά υλική άποψη, ο άνθρωπος -ως σωματική υπόσταση- μπορεί να μην είναι τόσο μικρός και μηδαμινός, όσο ο εωσφορικός υλισμός επιθυμεί να του υποβάλλει, οδηγώντας τον σε σαρκολατρία και ειδωλολατρία. 
Θα παραθέσω το κείμενο που σου έστειλα στο πριβέ- για τον καλοπροαίρετο αναγνώστη- για να μη λές ότι σε βρίζω.

Αλήθεια;Πιστεύεις ότι σε βρίζει όποιος σου ασκεί μια αυστηρή κριτική;

Δεν έχω ανάγκη να βρίσω κανέναν, αγαπητέ μου.

Λόγω παλαιάς εκτίμησης προς το πρόσωπό σου,τότε που ήσουν άψογος -κατά το φαινόμενο, όπως ομολόγησες και συ- ιερέας, και λόγω θλίψης για το τωρινό σου κατάντημα, προσπαθώντας να σε αφυπνίσω, έγραψα τα κάτωθι:
.....................................................................

Αγαπημένε του Θεού, κύριε... μιλώντας χτες με έναν δυνατό επιστήμονα στο χώρο της φυσικοχημείας- άκουγα τα της υλοκυματικής θεωρίας. 

Η ύλη -λέει- είναι και σωματίδιο είναι και κύμα.

Οι Thomson -πατέρας και υιός- ανακάλυψαν την σωματιδιακή φύση του ηλεκτρονίου και την κυματική φύση του.

Πήραν, γι αυτή τους την ανακάλυψη και οι δυο Νόμπελ, πατέρας και γιος με λίγα χρόνια διαφορά.

Τι υποστηρίζει η υλοκυματική θεωρία;

Λέει ότι ΔΕΝ γίνεται να παρατηρηθεί συγχρόνως ή ύλη ως σωματίδιο και ως κύμα. 

Ανάλογα με τα όργανα παρατήρησης, άλλοτε φανερώνεται ως ύλη και άλλοτε φανερώνεται ως κύμα.

Τη θεωρώ καταπληκτική αυτήν την εκ της επιστήμης πληροφορία,διότι με ανάγει στα Λόγια του Κυρίου που λέει ότι όταν λειτουργούμε κάτω από τους νόμους της σάρκας δεν μπορεί το Άγιο Πνεύμα να φανερωθεί στο πνεύμα μας- ζωή μας(το γράφω σε ελεύθερη απόδοση)και το αντίστροφο.

Λοιπόν...το να θέλει κάποιος να στενεύει τα όρια της σκέψης,και να καταργεί την Παρουσία της Παναγίας Τριάδος εν τω κόσμω, σήμερα που υπάρχει τέτοια ανάπτυξη επιστήμης, το βρίσκω τουλάχιστον εωσφορικό και...πολύ αφελές...
........................................................................................
Και συνεχίζω αυτή τη στιγμή , τις σκέψεις τις προηγούμενες:

Τα της υλοκυματικής-κβαντικής θεωρίας, ακριβώς λόγω των πνευματικών αναγωγών στις οποίες μπορούν να οδηγήσουν έναν καλοπροαίρετο νου, τα πολέμησαν λυσσαλέα στο Σοβιετικο καθεστώς επί πολλά έτη.
Τώρα πλέον κανείς σοβαρός επιστήμονας δεν ειναι σε θέση να τα αμφισβητήσει...

(Εμείς, οι πιστοί οι Ορθόδοξοι δεν έχουμε ανάγκη τις επιστημονικές αυθεντίες. 
Σε μάς αρκεί η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΙ Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ, παραθέτω όμως τα εκ της επιστήμης απορρέοντα κοσμοείδωλα, επειδή κάποιοι κινούνται και σε τέτοια χωράφια και δεν τα θεωρούν του πεταμάτου)

Ο μέγας Luis de Broglie (τιμήθηκε και αυτός με Νόμπελ) σκέφτηκε ότι άν ένα κύμα φωτός μπορεί να δρα ως σωματίδιο, γιατί όχι και τα υλικά σωματίδια να μη μπορούν να δρουν ως κύματα;
Και το απέδειξε.

Τι λέει η κυματική θεωρία της ύλης;

Λέει ότι κάθε κινούμενο σωματίδιο έχει συνδεδέμενο κύμα(Pilot wave). 
H συχνότητα 
(το πόσες δηλαδή φορές επαναλαμβάνεται η μορφή του κύματος στη μονάδα του χρόνου)
και το μήκος του οδηγητικού κύματος, σχετίζονται με τη σχετική μάζα m και την ταχύτητα υ του κινούμενου σωματιδίου.

Η κυματική φύση των ηλεκτρονίων αποδεικνύεται από τα φάσματα περίθλασης
(όταν πέφτει ένα κύμα πάνω σε ένα εμπόδιο, λέμε ότι περιθλάται, δηλαδή, ότι αλλάζει δρόμο).

Η πρακτική εφαρμογή της κυματικής φύσεως των ηλεκτρονίων, είναι το ηλεκτρονικό μικροσκόπιο σάρωσης που χρησιμοποιείται ευρέως σήμερα από τους επιστήμονες.

Η Ορθόδοξη Πίστη, μάς διδάσκει εξ Αποκαλύψεως, ότι αποτελούμαστε απο σώμα και ψυχή-μια ζωοποιό ενέργεια που συνοδεύει το σώμα σε κάθε του κύτταρο όσο είναι ο άνθρωπος εν ζωή, όπου η ψυχή μας είναι και αυτή υλική, όπως υλικά είναι και τα σώματα των αγίων Αγγέλων, πλην, λεπτοτέρας υφής σώματα από τα δικά μας- άυλος-άκτιστος πραγματικά, είναι μόνο Ο Ακτιστος Θεός, στην Τριαδικότητά Του. 

Δεν μπορείς, όμως, ταυτόχρονα να παρατηρήσεις και τις εκδηλώσεις του σώματος και του πνεύματος.

Χρειάζεσαι άλλα όργανα παρατήρησης κάθε φορά. 

Για να παρατηρήσεις τα του Πνεύματος, πρέπει να είσαι γνήσιος υπηρέτης του Πνεύματος και ο ίδιος.

Αν είσαι ένας απλός υλιστής, αποκομμένος από το Σώμα του Χριστού, που είναι η Ορθόδοξη Εκκλησία Του,και με την εγκόσμια-μόνο- κουλτούρα ανά χείρας, 
φ α ν τ ά ζ ε σ α ι 
ότι είσαι και αληθινός άνθρωπος του Πνεύματος, τόσο το χειρότερο για σένα τον ίδιο!

Όταν θα σε ξυπνήσει η Πραγματικότητα του προσωπικού σου θανάτου, θα είναι πάρα πολύ αργά για να επανορθώσεις οτιδήποτε- όπερ απεύχομαι να συμβεί, δια πρεσβειών της Υπεραγίας Θεοτόκου και του Αγίου Μαξίμου του Ομολογητή που κάποτε πολύ τον αγάπησες, αμήηηην!

Ευανθία η Σαλογραία

(Ζουλώντας, περιστεράκι μου, πάνω στην υπογραφή, θα πεταχτείς επίσης στην ανάρτηση με τίτλο:
"Η διάχυση της πικρίας-κατά κόσμον θλίψης- και οι κλιμακώσεις της")

Ο "χρυσός άνθραξ" (επανάληψη)



Ο "Χρυσός Άνθραξ"

Θ' αφήσω έναν ψίθυρο σ' όλα τα δέντρα.
Σ' όλα τα σπιτια θ' αφήσω έναν ήχο. στους χτύπους 
των λουριών ένα χτύπο καρδιάς, μες στις φάμπρικες.

Θ' αφήσω ένα τρίξιμο μουσικό στους γλαυκούς
κινητήρες του σύμπαντος. Θ' αφήσω ένα φθόγγο
στους αρμούς του φωτός.

Με κέντρο τον ήλιο-οσο που φτάνει 
του φωτός του η περίμετρο κινώντας το δείχτη
του ενός μου χεριού , θ' αφήσω ένα νόημα.

Θα υπάρχω μαζί σας όπως ένα πουλί
πάνω σ' όλους τους ώμους:

                                          -Ο χρυσός  αυτός άνθραξ,
που ανάβει το φως  το πρωί και κινεί
το σύμπαν κρατώντας το ακίνητο  πάνω μας
είναι η αγάπη.


Νικηφόρος Βρεττάκος

(από τη συλλογή "Τρία Φύλλα", τόμος Β σελ.236)

Απαγορευμένη Ιστορία: Ο Αφανισμός των Εβραίων της Ευρώπης (βίντεο)

Αποτέλεσμα εικόνας για Εβραίοι ολοκαύτωμα


Με τον όρο ολοκαύτωμα περιγράφεται ο υποκινούμενος από το κράτος συστηματικός διωγμός και η γενοκτονία διαφόρων εθνικών, θρησκευτικών, κοινωνικών και πολιτικών ομάδων κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου από τη Ναζιστική Γερμανία και τους συνεργάτες της.
Στα αρχικά στοιχεία που συνθέτουν το Ολοκαύτωμα είναι το πογκρόμ της Νύχτας των Κρυστάλλων και το Πρόγραμμα Ευθανασίας T-4, τα οποία οδήγησαν στη συνέχεια στα τάγματα θανάτου και στα στρατόπεδα εξόντωσης τα οποία αποτελούσαν μαζική και κεντρικά οργανωμένη προσπάθεια για την εξόντωση κάθε μέλους των κοινοτήτων που αποτελούσαν στόχο των Ναζί.
Οι Εβραίοι της Ευρώπης ήταν τα κύρια θύματα του Ολοκαυτώματος, μέσω αυτού που οι Ναζί ονόμαζαν «Τελική Λύση του Εβραϊκού Ζητήματος». Ο αριθμός των θυμάτων του εβραϊκού πληθυσμού συνήθως προσδιορίζεται στα έξι εκατομμύρια, αν και οι τυπικές εκτιμήσεις από τους ιστορικούς για το εύρος των θυμάτων κυμαίνονται από πέντε εκατομμύρια ως και πάνω από έξι εκατομμύρια.
Εκτός από τους Εβραίους, περίπου 220.000 Ρομά και Σίντιθανατώθηκαν στο Ολοκαύτωμα (μερικές εκτιμήσεις φτάνουν ως και τις 800.000), δηλαδή το 25-50% του ευρωπαϊκού τους πληθυσμού. Άλλες ομάδες που κρίθηκαν «φυλετικά κατώτερες» ή «ανεπιθύμητες» ήταν οι εξής: Σοβιετικοί στρατιώτες και πολίτες αιχμάλωτοι σε κατεχόμενες περιοχές (περιλαμβανομένων των Ρώσων και άλλων Σλάβων), Πολωνοί μη Εβραίοι (3 εκατομμύρια Πολωνοί Εβραίοι και 2 εκατομμύρια Πολωνοί μη Εβραίοι), διανοητικά ασθενείς ή σωματικά ανάπηροι, ομοφυλόφιλοι, Μάρτυρες του Ιεχωβά, Ελευθεροτέκτονες, Κομμουνιστές και άλλοι πολιτικοί αντιφρονούντες, συνδικαλιστές, καλλιτέχνες και κάποιοι Καθολικοί και Προτεστάντες κληρικοί που διώχτηκαν ή θανατώθηκαν.
Αν συνυπολογιστούν και αυτές οι πληθυσμιακές ομάδες, ο αριθμός των θυμάτων ανεβαίνει σημαντικά. Κάποιες εκτιμήσεις τοποθετούν το συνολικό αριθμό θυμάτων του Ολοκαυτώματος στα 26 εκατομμύρια ανθρώπους, όμως τα 9 έως 11 εκατομμύρια θύματα συνήθως θεωρείται η πιο αξιόπιστη εκτίμηση.
πηγή: http://www.pronews.gr/istoria/640577_apagoreymeni-istoria-o-afanismos-ton-evraion-tis-eyropis-vinteo

Γιατί μας τρομάζει η καλόγρια Ναταλία Λιονάκη;


Αποτέλεσμα εικόνας για Ναταλία Λιονάκη
Το δικαίωμα ενός ανθρώπου να αφιερώσει τη ζωή του όπου θέλει δεν έγινε σεβαστό ούτε στην περίπτωση της ηθοποιού που πρόσφατα χειροτονήθηκε καλόγρια. Ο,τι ξεφεύγει λίγο από τους κοινωνικούς ρόλους που έχουμε μάθει να παίζουμε, μας τρομάζει. Και δεν τον αφήνουμε σε ησυχία

 Γράφει ο Κοσμάς Βίδος -πηγή: Protagon
Τρομάξαμε να συνέλθουμε από το σοκ των διεμφυλικών στα θεωρεία της Βουλής και μας βρήκε νέο σοκ, αυτή τη φορά εκπορευόμενο από την Εκκλησία! Ως «σοκαριστικό» σχολιάστηκε από τηλεοράσεως βίντεο από τη χειροτόνηση της ηθοποιού Ναταλίας Λιονάκη σε καλόγρια. Το ντοκουμέντο καθώς και φωτογραφίες από την τελετή που έγινε στην Κένυα τον περασμένο Αύγουστο αναπαρήχθη πολλάκις στο Internet για να προστεθεί σε μια σειρά δημοσιευμάτων με πρωταγωνίστρια τη Λιονάκη και με κύριο συστατικό τους το… σοκ: «Σοκ! Δείτε πως είναι σήμερα η Ναταλία Λιονάκη!», «Σοκ! Μετά τη Λιονάκη και άλλη κούκλα ηθοποιός έγινε καλόγρια!», «Πάθαμε σοκ: αγνώριστη η Λιονάκη!», «Σοκ! Η Ναταλία Λιονάκη πουλάει κομποσκοίνια για να ζήσει».
Εύκολα σοκαριζόμαστε σε αυτή τη χώρα όταν κάτι μοιάζει να ξεπερνά ό,τι έχουμε μάθει να θεωρούμε κανονικό, φυσιολογικό, πρέπον, κοινωνικά αποδεκτό κλπ. Είτε αυτό λέγεται Ανέστης που θέλει από εδώ και πέρα να τον λέμε Τζούλια, είτε Ναταλία που θέλει να την προσφωνούμε μοναχή Φεβρωνία (αυτό είναι το νέο όνομά της). 

Και καλά, στην περίπτωση του Ανέστη – Τζούλια το κοινωνικό σοκ το καταλαβαίνω: η δραματική αλλαγή έρχεται για να ακυρώσει ό,τι μάς είχαν μάθει. 

Στην περίπτωση της Ναταλίας-μοναχής Φεβρωνίας, γιατί τέτοια αναστάτωση; Στην εν Χριστώ Εκκλησία της Ελλάδας όπου έχουμε όλοι βαφτιστεί και η οποία με την ευγενική άδεια (και με την ανοχή μας) παίζει ρυθμιστικό ρόλο στις ζωές μας, προσχωρεί. Αντί να χαιρόμαστε που αυτή τουλάχιστον έχει (βρει) τον Θεό της, τρομάζουμε και σχολιάζουμε «κρίμα το κορίτσι»;
Η Λιονάκη επέλεξε αυτό το δρόμο εδώ και χρόνια. 
Το έκανε σιωπηλά.

 Η τηλεόραση, τα sites και ο Τύπος του κουτσομπολιού δεν την άφησαν σε ησυχία, παρακολουθούσαν κάθε βήμα της, διέσπειραν διάφορες θεωρίες για την προσωπική ζωή της και για τους λόγους που την οδήγησαν στον μοναχισμό, σχεδόν απαίτησαν, με τον επίμονο τρόπο τους, να απολογηθεί. Κάποια στιγμή το έκανε. Μίλησε (εμφανώς χωρίς να το πολυθέλει) και εξαφανίστηκε ξανά. Κατά διαστήματα όλο και κάποιος την ανακάλυπτε για να δημοσιεύσει θολές, τραβηγμένες από μακριά φωτογραφίες της, και να σχολιάσει «την νέα της εικόνα που δεν μοιάζει καθόλου με την παλιά».
Το δικαίωμα ενός ανθρώπου να οργανώσει τη ζωή του όπως θέλει και να την αφιερώσει όπου θέλει δεν έγινε σεβαστό. Και η Λιονάκη έγινε μια παραστρατημένη… από την ανάποδη: αυτή δεν παρασύρθηκε από τον λαμπερό κόσμο της σόουμπιζ για να ασωτέψει, αλλά τον εγκατέλειψε για να αφιερωθεί στον Θεό. Κάναμε έκπληκτοι τον σταυρό μας, αδυνατώντας να καταλάβουμε.
Γιατί όμως έπρεπε να καταλάβουμε; Γιατί έπρεπε να κρύβεται πίσω από την απόφασή της οπωσδήποτε ένα δράμα; Ένας άτυχος έρωτας; Μια κακή επιρροή; Μια αίρεση; Μια δυσάρεστη οικογενειακή κατάσταση; 
Ακόμα και αν υπάρχουν αυτά, γιατί επιμένουμε να την «καταδιώκουμε»; 

Αντιπαραθέτοντας με αγένεια και ασπλαχνία στις σημερινές φωτογραφίες μιας μαυροντυμένης κοπέλας, τις εικόνες από «την προηγούμενη λαμπερή ζωή της»;

Πιθανώς επειδή ό,τι ξεφεύγει λίγο (ή πολύ) από τους κοινωνικούς ρόλους που έχουμε μάθει να παίζουμε, μας κάνει να αισθανόμαστε άβολα, μας τρομάζει.Και ο φόβος μάς κάνει επιθετικούς

Έτσι επιθετικά εκδηλώνεται η έκπληξή μας που «η όμορφη ηθοποιός χειροτονήθηκε μοναχή». Επιθετική και η σεξιστική επιμονή μας στο θέμα της εμφάνισής της. 
Αν ήταν άσχημη θα την αποδεχόμασταν πιο εύκολα με ράσο.
πηγή http://www.protagon.gr/apopseis/editorial/44341495111-44341495111

Σάββατο, 21 Οκτωβρίου 2017

Ερωτήματα φαιδρά και σοβαρά για την ενδοοικογενειακή ψυχολογική και σωματική βία....



(επανάληψη )

[και ένεκα μικρούτσικων τεχνικών προβλημάτων... ανεβάζω για δεύτερη φορά 
το εν λόγω ποστάκιον, σήμερον ]
....................................................................................................

Ερωτώ και πάλι το χριστεπώνυμον αναγνωστικό κοινό αυτής της σελίδας:

Όποιος επιθυμεί να παίξει κλοτσοπατινάδα με τη γυναίκα του, άραγε, καλού έργου, επιθυμεί;

Ρωτώ, διότι ακούω από κάτι ...υπεράντρες, ότι αν δεν την δέρνεις τη δικιά σου, από καιρό σε καιρό, παίρνει αέρα, σού κάθεται στο σβέρκο, χάνει το σεβασμό για το πρόσωπό σου, και διαλύεται η οικογένεια από τις τάσεις ανεξαρτησίας που η λεγάμενη αναπτύσσει.

Ενώ, με μια μπουνιά στα μούτρα, και έχει δωρεάν, βαμμένο μπλε το ματάκι της, και σε προσέχει- προκειμένου να αποφύγει το επόμενο...μπουκετάκι...για Όνομααα!



............................................................................................
.................................................................................................
πηγή για το σοβαρό κείμενο που ακολουθεί: para-cosmos


Γράφει η  Ελένη Ραβάνη


Όσο κι αν φαίνεται παράξενο, η αθλιότητα υπάρχει στα πιο καλοστημένα και υπεράνω πάσης υποψίας συστήματα που κατασκευάζουμε μόνο και μόνο γιατί δεν αντέχουμε την τόση αθλιότητά μας.
Με αυτή την γενική πρόταση, θέλω να καταγγείλω την στάση κάποιων ιερέων της Εκκλησίας -κι αν η Εκκλησία αναγνωρίζει στις απόψεις τους τον εαυτό της,  την Εκκλησία στο σύνολό της- που ακόμα εξακολουθούν να δικαιολογούν την άσκηση βίας στην οικογένεια, στο σχολείο,  στις φυλακές, στα ψυχιατρεία κι όπου αλλού οι άνθρωποι επιβάλλουν την εξουσία τους πάνω σε ανθρώπους που βρίσκονται σε ασθενέστερη θέση, ως μέρος ενός δήθεν υπέρλογου θεϊκού σχεδίου.

Οι απόψεις αυτές που συνήθως διανθίζονται με αποσπάσματα κειμένων πατέρων, αποστόλων κοκ, μόνο και μόνο για να γίνουν ακόμα πιο εντυπωσιακές αλλά και αναίσχυντες και αδίστακτες, γειτνιάζουν με τις απόψεις διαφόρων ταλιμπανέζων θρησκευτικών ηγετίσκων που  κάθε τόσο και από κοινού με τους οικονομικά ισχυρούς, αιματοκυλούν , με τον τρόπο του ο καθένας, τον κόσμο μας.




Οι "πνευματικοί" αυτοί ταγοί, όταν έρχονται σε επαφή, ιδίως με γυναίκες που βρίσκονται εγκλωβισμένες σε σχέσεις βίας, αρέσκονται  να παραπέμπουν  σε βίους αγίων γυναικών που υποτίθεται ότι άγιασαν επειδή υπέστησαν αγόγγυστα την βία των πατεράδων και των συζύγων τους. Η παραπομπή αυτή είναι όχι μόνο ένας άθλιος τυφλοσούρτης, αλλά είναι και άστοχη και παιδαριώδης. Είναι εγκληματικά ανεύθυνη, είναι ανάξια ανθρώπων που λένε ότι υπηρετούν έναν Εσταυρωμένο.

Ε, λοιπόν δεν Τον υπηρετούν! Κάνουν ακριβώς το αντίθετο. Γελιούνται και πλανώνται οικτρά, εάν έτσι ερμηνεύουν το Μήνυμα.

Αυτό που λέω δεν εμπνέεται μόνο από ανθρωπιστικά ιδεώδη, εάν κι αυτά έχουν την αξία τους και δεν είναι εύκολο να τα υπερβεί κανείς διαγράφοντας  τον ουμανισμό που ενυπάρχει....Κατά παράδοξο τρόπο η ανθρώπινη ζωή ήταν και είναι το μόνο πράγμα που αποδεδειγμένα είχε και έχει ελάχιστη αξία στην ιστορία της ανθρωπότητας! Τα εκατομμύρια των αθώων θυμάτων που έχουν χάσει την ζωή τους, όχι επειδή αρρώστησαν, όχι επειδή γέρασαν, όχι επειδή έπεσε ένας βράχος στο κεφάλι τους, αλλά επειδή ασκήθηκε πάνω τους μια υπέρτερη ανθρώπινη βούληση που έπαιρνε κάθε φορά μια άλλη μορφή και δικαιολόγηση (θρησκευτική, εθνικιστική, ιδεολογική, φυλετική κλπ.), ακόμα δεν μπορούν να αφυπνίσουν την ανθρώπινη συνείδηση και να οξύνουν τα αισθητήρια και τα κριτήριά μας, γύρω από τους πολλούς και διάφορους τρόπους που έχουν οι άνθρωποι για να εκφράζουν την βία τους. Τούτων δοθέντων, ο Ουμανισμός, δεν είναι κάτι που εύκολα μπορεί κάποιος να υποτιμήσει και να ξεμπερδέψει μαζί του, καταγγέλοντάς τον ως αχρείαστο και ρηχό νεωτερισμό, δίχως να περιπέσει σε ένα είδος κυνισμού.

Το μήνυμα ή ο δρόμος που υποδείχθηκε από τον Χριστό ήταν η Έξοδος της ανθρωπότητας απο τον κύκλο της βίας, μέσα στον οποίο βρίσκεται αλυσοδεμένη από συστάσεως ανθρώπινων κοινωνιών. Και σ' αυτήν την Έξοδο, αναφέρεται το "καθ'ομοίωση"...


 Η συντήρηση του κύκλου της βίας, μέσω της "θεάρεστης υπομονής" -την οποία συμβουλεύουν με ασύλληπτη αφέλεια και ελαφρότητα, δίχως να λαμβάνουν υπόψη τους τίποτα (η επιστημονική παρατήρηση και η έρευνα, καθώς και η κλινική εμπειρία είναι ασήμαντη μπροστά στην θεοσοφία τους) παρά μόνο την διατήρηση των σχημάτων που έχουν στο μυαλό τους-  της διαλεκτικής του αφέντη και του δούλου, του θύτη και του θύματος, του βασανιστή και του βασανιζομένου, γίνεται ακόμα πιο απεχθής όταν ο ένας πόλος δηλαδή ο δούλος ή το θύμα ή η κακοποιημένη γυναίκα, ενισχύει την θέση του -επομένως και την θέση του αφέντη, του θύτη, του σαδιστή συζύγου- παίρνοντας την ρεβάνς , σ' αυτόν τον αγώνα της βίας, μέσω ενός υποτιθέμενου "αγιασμού". Το να συμβουλεύεις ή να προσδοκάς τον "αγιασμό" μέσα από την ανοχή της βίας είναι κι αυτό μια μορφή άσκησης της βίας, ανώτερης ποιότητας, πιο συγκαλυμμένης αφού φέρει και την θεϊκή σφραγίδα ή επιδιώκει το θεϊκό αντάλλαγμα. Τα θύματα έτσι συναινούν στην θυματοποίησή τους και εξομοιώνονται με τους θύτες. Πρόκειται για την λειτουργία του γνωστού σαδο-μαζοχιστικού μηχανισμού που βρίσκεται στον πυρήνα της ανθρώπινης υποδούλωσης. 

Η μεγαλύτερη δε διαστροφή είναι όταν αυτή η λογική του σαδομαζοχισμού, παρουσιάζεται ως ο υπερανθρώπινος "πήχυς" που υπέδειξε ο ίδιος ο Θεός στους ανθρώπους. Όταν δηλαδή ο "πήχυς" δεν λαμβάνει τη νομιμοποίησή του από την ανθρώπινη φυσική κατάσταση, πχ. την ανωτερότητα της δύναμης που κατέχει ο θύτης, αλλά από μια υπερβατική, εκτός κάθε ελέγχου πηγή. Ο κάθε τέτοιος "πήχυς" όμως συνιστά την βάση της ανθρώπινης αλαζονείας, την περιφρόνηση της ανθρώπινης κατάστασής μας και είναι ο άλλος, ο "θεολογικός" τρόπος για να στηριχθούν  ιδεολογικά συστήματα και ιεραρχίες, για να δικαιολογηθούν οι ασχήμιες και οι φρικαλέες καταπατήσεις.

Όμως το κακό και η ασυναρτησία κι αυτή η εξομοίωση θυτών και θυμάτων, περίσσεψε στον κόσμο μας. Ο Θεός δεν "επιτρέπει πειρασμούς" για να μας δοκιμάσει ή για να μας "αγιάσει". Η αθλιότητα είναι όλη δική μας, και μόνο αν την αναγνωρίσουμε ως τέτοια, ως κάτι που μας αφορά κι από το οποίο θέλουμε να ξεφύγουμε, έχουμε κάποιες αμυδρές ελπίδες για να μειώσουμε την φρίκη και τον παραλογισμό που καλπάζουν γύρω μας.

Οι ιερείς που συνιστούν υπακοή και υπομονή σε κάθε άνθρωπο που υφίσταται βία (παιδιά, γυναίκες, φυλακισμένους, ασθενείς κλπ.) κατανοούν οι ίδιοι την δική τους σχέση με τον Θεό, που υποτίθεται ότι υπηρετούν, ως μια σχέση εξουσίας και καταπίεσης και όχι ως μια σχέση ελευθερίας, ανοίγματος και άνθισης του ανθρώπου. Δίνοντας τέτοιες "θεόπνευστες συμβουλές", ταυτίζονται οι ίδιοι με τον Θεό που έχουν στο μυαλό τους και με τον βασανιστή τον οποίο, ούτε λίγο ούτε πολύ, αναγορεύουν σε όργανο της θείας παρέμβασης στον κόσμο... Έχει ανάγκη ο χριστιανικός Θεός από τέτοια διεστραμμένα "όργανα" για να δείξει το Πρόσωπό Του στους ανθρώπους; Θέλει ο χριστιανικός Θεός τρομαγμένες ψυχές και σώματα κακοποιημένα για να επενεργήσει το Αγιο Πνεύμα;

Εάν μπορείς να σταματήσεις την βία (την οποιαδήποτε) , το κακό στον κόσμο όπου το συναντάς, και δεν το κάνεις , τότε γίνεσαι συνεργός του . Και ακόμα περισσότερο όταν , καταγγέλλοντας την απλή λογική ως υποδεέστερη τάχα της υπέρλογης πίστης, εγκαθιδρύεις την λογική του παραλογισμού και της παράνοιας.


Ή όπως έλεγε ο σπουδαίος Πωλ Ρικέρ, στο βιβλίο του Το Κακό, ας κάνουμε εμείς ότι περνάει από το χέρι μας για να μειώσουμε το κακό και μετά θα δούμε τι απ' αυτό μένει στην ιστορία και στον κόσμο.

Πείτε, επιτέλους, κι αν αυτό δεν διαταράσσει την γαλήνη του ύπνου σας και την μακαριότητα της εξουσίας,  που ασκείτε εδώ και αιώνες πάνω στους ανθρώπους που μες την δυστυχία τους καταφεύγουν σε σας, ή απλώς την επαγγελματική μονοτονία σας... Πείτε κάποιες ξεκάθαρες κουβέντες!

Και έλεος πια με τα τσιτάτα! Κι ιδίως με αυτό του Παύλου, με τους Έλληνες και τους Ιουδαίους και τον Εσταυρωμένο... ίσως το εύρος της ερμηνείας του να συμπεριλαμβάνει και το ξεβόλεμά σας.

Η πεθερά μου και η έλλειψη αντίστασης (επανάληψη)





(επανάληψη )
..........................................................................

Από κάτι διαβάσματα, πρωτοέμαθα για την ψυχιατρική έννοια της αντίστασης.

Τι ήταν η αντίσταση κατά τους ψυχίατρους;

Μια άμυνα του "εγώ", του ψυχαναλυόμενου πελάτη.

Μια άρνηση του πελάτη, να δεχτεί την άποψη του ψυχοθεραπευτή, 
για κάποια στοιχεία της προσωπικότητάς του-το θέτω απλοϊκά.

Σίγουρα, όσο πιο πολλές αντιστάσεις έχει ο ψυχοθεραπευόμενος, 
τόσο πιο δύσκολο καθίσταται και μακροχρόνιο, το έργο της ψυχοθεραπείας.

Στη συνέχεια κατάλαβα ότι η αντίσταση, ξεφυτρώνει σαν ραπανάκι, 
στον κήπο, της κάθε ανθρώπινης δραστηριότητας και σχέσης. 

Αυτή την αντίσταση, στα μοναστήρια τη λένε "θέλημα". 

Ο μοναχός που αντιστέκεται στις εν Κυρίω, επιταγές του γέροντά του, 
ονομάζεται "θεληματάρης" και όπως δείχνει η εμπειρία, με τον τρόπο αυτό, 
δυσκολεύει φοβερά, της πνευματικής προκοπής του, το έργο...

Για να μην πολυλογώ, κατάλαβα ότι τελικά, δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην αντιστέκεται σε ένα άλλο άνθρωπο, φίλο, συνεργάτη, ηγούμενο, σύζυγο, γονιό, δάσκαλο, προϊστάμενο.

Βέβαια εκεί που γίνεται ο χαμός με τις αντιστάσεις σήμερα, είναι ο χώρος του γάμου.
Εκεί, στο χώρο του γάμου, τώρα με την κοινωνική-οικονομική απελευθέρωση των γυναικών, 
κάθε τόσο συμβαίνει το μεγάλο το μπάχαλο.

Μα πώς μεταμορφώνονται έτσι οι γλυκές- κάποτε χαμηλοβλεπούσες- κοπέλες;
Στην αρχή, μέχρι να το πιάσουμε στον ιστό μας το παλικάρι, τις κάνουμε τις πιρουέτες στο ένα νύχι.
Μετά, άμα χορέψουμε τον Ησαία, έρθουνε και δυο κουτσουβελάκια, 
ποιος την είδε την κυρία και δεν την φοβήθηκε!

-Ναααα! μια γλώσσα δέκα μέτρα, για τα δικαιώματά της, 
για το σόι του, για τα μύρια όσα- Θεέ μου φύλαγε!

Μετά λένε, έχει προβλήματα ο γάμος.

- Εμ βέβαια και έχει μανδάμ!

Διατί, όμως, σε ερωτώ, δεν είχε προβλήματα ο γάμος της πεθεράς μου, που ήτανε και πανέμορφη και μορφωμένη και εργαζόμενη σκληρά κάτι 15ωρα και είχε παντρευτεί με έναν ελαφρώς αγριανθρωπάκο, εκ πρώτης όψεως;

Διότι η πεθερά μου

(στα άγια η ψυχούλα της, από το πολύ αρχικό βρίσε βρίσε, την αγάπησα τελικά αυτή τη γυναίκα)

όλο με γλύκες και σιρόπια, τον πήγαινε:

- Ναι, Γιώργο μου, ό,τι πεις εσύ Γιώργο μου, 

-Δεν ξέρω εγώ, ο Γιώργος ξέρει!

(το έλεγε ντροπαλά και πάντα με χαμόγελο ενώ αυτή κι αν ήξερε...
αυτό πια σλόγκαν ήτανε στο σπίτι, το λέγαμε όλοι και χαχανίζαμε)

και άντε μετά από αυτά, το θηρίο-ο Γιώργος, να γρούξει!

Δεν έγρουζε! 

-Διατί;

Διότι η πεθερά μου, εκτός από γάτα με πέταλα, ήταν -επί της ουσίας- γυναίκα με βαθύτατη

χριστιανική συνείδηση. 

Ιεραρχούσε τα πράγματα κατά τις επιταγές του Αποστόλου και έκανε ενσυνείδητα 
(από σοφία και όχι από αδυναμία) υπακοή στον άντρα της.

Δηλαδή;

Τι θα πεί υπακοή μέσα στο γάμο;

Θα πεί, ακύρωνε το προσωπικό της θέλημα, και του έδινε το οφειλόμενο προβάδισμα(διότι ο άνδρας, χρυσούλι μου, είναι η κεφαλή της γυναικός -η γυναίκα αποτελεί το λαιμό, θυμάσαι τη σχετική ατάκα;)

Θα πεί ακύρωνε τις προσωπικές της, εγωκεντρικές αντιστάσεις και τάσεις, για χάρη της ομόνοιας στην οικογένεια και για χάρη της αγάπης -κυρίως-που είχε στο Γιώργο της.

Με την υπακοή της, πετύχαινε την ενότητα του προσώπου της, την ενότητα του γάμου της, 
την ενότητα τής οικογένειά της, τηρώντας την τάξη της Εκκλησίας. 

Διότι ο χριστιανικός γάμος είναι ως εις Χριστόν και εις Ἐκκλησίαν, που γράφει ο Απόστολος.

Η πεθερά μου υπάκουε τον άντρα της 
όπως η Εκκλησία υπακούει στο Χριστό.


Ήταν ο Γιώργος της, του βίου της, όλου, ο πρώτος και έσχατος έρωτας. 

Και ο Γιώργος, απο ελαφρώς θηριώδης, μετατρεπόταν σε αγαθότατο πιτσουνάκι που κούρνιαζε κάτω από τις τρυφερές φτερούγες τις πεθεράς μου και γαλήνευε, και θυσιαζόταν με τη σειρά του για κείνη και τα τρία παιδιά τους. 

Και ο Γιώργος την υπεραγαπούσε για τον άψογο- επι δεκαετίες- τρόπο της.

Και όταν έφυγε πρώτη εκείνη από τούτο τον προσωρινό κόσμο, 
ήταν αληθινά, σαν να έχασε η ζωή του, το αστέρι της.

Και ακολούθησε.

Εγώ τη μάνα μου την αγαπώ, αλλά θα το κάνω και τραγουδάκι αν επιθυμείς , λατρεμένο μου, με τέτοιο στίχο:

- "Τη μάνα μου την αγαπώ,ώπαααα! την πεθερά καλύτερααααα!"

-Την πεθερά καλύτερα;

Για Όνομααα!
- Ναι! Και ξέρεις γιατί καλύτερα;

Διότι πέτυχε τον άθλο μιας ζεστής, δεμένης οικογένειας!

Έδινε εκείνη το παράδειγμα της θυσίας και ακολουθούσαν οι άλλοι, επειδή η γυναίκα, ως σύντροφος, ως μάνα, είναι στο σπίτι, η κινητήρια η δύναμη, το λέει και κάποιος σπουδαίος, Ρώσος θεολόγος, διανοούμενος:

-Στην Εδέμ, ο διάβολος, πείραξε πρώτη την Εύα, διότι ὴξερε:άν έπεφτε η Εύα στην παγίδα του, ο Αδάμ, απλώς θα ακολουθούσε. 

Επειδή η γυναίκα συνιστά το ισχυρότερο κομμάτι της ανθρώπινης φύσης.

Γι αυτό και αργότερα με το ύψος και το βάθος και τη λάμψη μιας άλλης γυναίκας, της Υπεραγίας Θεοτόκου, σαρκώθηκε εν Αγίω Πνεύματι, στην άχραντη σάρκα της, ο Υιός και Λόγος του Θεού, που ανέπλασε την ανθρώπινη Φύση και άνοιξε με τη Θεία Του Ανάσταση τις πύλες της Αιώνιας 
Ζωής, για των θνητών το γένος.


Η πεθερά μου, δεν χρειάστηκε ποτέ της, ψυχίατρο ή ψυχολόγο, ή κοινωνικό λειτουργό διότι την εγωκεντρική την αντίστασή της, στο Ονομα του Χριστού, την είχε μετουσιώσει σε καστανόχωμα και πάνω της φύτεψε,ευωδιαστά -προσφοράς και διακονίας ακάματης- "μανουσάκια, μανουσάκιααααα!" που λέει και το δημοτικόν άσμα...

Θαυμαστό, το παράδειγμα που μας άφησε.

Να έχουμε την ευχή της.

-Στα άγια η ψυχούλα της! 

Θα λάβει το μεγάλο μισθό της προσφοράς της, εν τη Φοβερά ημέρα της Κρίσεως!

Ευανθία η Σαλογραία

(Υπενθυμίζω,  ότι ζουλώντας στην υπογραφή θα πετιέσαι κάθε φορά
σε κάποιο άλλο παλιότερο, σχετικό γραψιματάκι...)