Δευτέρα, 22 Μαΐου 2017

ΒΙΟΣ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΕΝΔΟΞΟΥ ΟΣΙΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΕΚ ΒΟΥΝΕΝΗΣ

Αποτέλεσμα εικόνας για Ο Άγιος Οσιομάρτυς Νικόλαος ο Νέος

Ο Άγιος Οσιομάρτυς Νικόλαος ο Νέος, κατάγονταν από τα μέρη της Ανατολής. Έζησε, δεν είναι ακριβώς γνωστό, αλλά κάπου τον 7ο με 8ο αιώνα.

Γεννήθηκε από γονείς θεοσεβείς, ευγενείς και πλουσίους.

Από τα παιδικά του χρόνια, έδειχνε, ποια θα είναι η πνευματική του εξέλιξη. Απέφευγε τη συναναστροφή των νέων, που δεν ήταν προσεκτικοί στη ζωή τους και συναναστρέφονταν πάντα με συνετούς, προσεκτικούς και θεοσεβείς ανθρώπους.

Όταν μεγάλωσε, κατατάχθηκε σαν στρατιώτης, στα βασιλικά στρατεύματα. Επειδή ήταν πολύ ανδρείος και μορφωμένος, ο τότε βασιλιάς του έδωσε μεγάλα αξιώματα, τον έκανε Δούκα, δηλαδή στρατιωτικό διοικητή, και τον έστειλε στα μέρη της Θεσσαλίας.

Σε λίγο καιρό ο Νικόλαος, με τη φώτιση του Θεού, πήγε στο όρος της Βουνένης, ένα βουνό κοντά στη Λάρισα και εκεί βρήκε μερικούς μοναχούς που ησύχαζαν, οπότε αποφασίζει, να ασκητεύσει και αυτός στο όρος αυτό, εγκαταλείποντας κάθε κοσμική δόξα και τα αξιώματά του.
Έγινε λοιπόν μοναχός και άρχισε το σκληρό αγώνα της νηστείας, της προσευχής, της αγρυπνίας και κάθε άλλης σκληραγωγίας και ασκήσεως. Έτσι, πολύ σύντομα, έφτασε σε πολύ υψηλά μέτρα, πνευματικής και εναρέτου ζωής. Αλλά ο διάβολος, μη υποφέροντας να βλέπει τη θεάρεστη ζωή των μοναχών αυτών, έστειλε εναντίον τους, πλήθος αθέων Αβάρων, που ήρθαν τότε στην Ελλάδα, λεηλατώντας και φονεύοντες τους πάντες.

Ενώ λοιπόν, ο Όσιος προσεύχονταν μαζί με τους δώδεκα συνασκητάς του, ήρθε την νύκτα Άγγελος Κυρίου και τους είπε να ετοιμαστούν, γιατί σε λίγο θα μαρτυρήσουν για τον Χριστό και θα πάρουν τα στεφάνια της αθλήσεως. Οι αθλητές μόλις άκουσαν τη «Χαρμόσυνη» αυτή είδηση, χάρηκαν και άρχισαν μεγαλύτερο αγώνα με νηστείες και προσευχές, για να γίνουν άξιοι της αιωνίου ζωής.
Ο Μακάριος Νικόλαος, συμβούλευε τους συνασκητάς του λέγοντας: Να μη φοβηθούμε αδελφοί τον πρόσκαιρο θάνατο, ούτε να δειλιάσουμε, γιατί τώρα ήρθε η ώρα, να δείξουμε την ανδρεία μας και με μικρή και λίγη τιμωρία να κληρονομήσουμε την παντοτινή ευφροσύνη και μακαριότητα.

Σε λίγες ημέρες, ήρθαν οι άβαροι στη Σκήτη και τους μεν άλλους Οσίους, αφού δεν μπόρεσαν να τους αλλαξοπιστήσουν με διάφορα βασανιστήρια, στο τέλος τους αποκεφάλισαν, Τον δε όσιο Νικόλαο, βλέποντες ότι ήταν πολύ ωραίος, άρχισαν με κολακείες να τον παρακινούν να αρνηθεί τον Χριστό και να προσκυνήσει τα αναίσθητα είδωλά τους.

Άδικος όμως ο κόπος τους, γιατί ούτε ελάχιστα μπόρεσαν να κλονίσουν από την ευσέβεια τον Άγιο, ο οποίος απαντούσε: «Εγώ δεν είμαι μωρό παιδί, για να ξεγελαστώ και ν΄αρνηθώ τον αληθινό Θεό ο Οποίος με έπλασε, και να προσκυνήσω τα άψυχα είδωλα. Αλλά όπως από την αρχή ήμουν ευσεβής Χριστιανός έτσι και θα παραμείνω, μέχρι να παραδώσω την ψυχή μου, στα πανάχραντα χέρια του Κυρίου Ημών Ιησού Χριστού, τον Οποίο, σαν Θεό αληθινό και Σωτήρα μου προσκυνώ, λατρεύω και σέβομαι και για την αγάπη Του αισθάνομαι μεγάλη προθυμία και πόθο, να χύσω ακόμη και το αίμα μου».

Αμέσως τότε οι βάρβαροι εξαγριώθηκαν και τον έδειραν άσπλαχνα. Τον απείλησαν δε, ότι θα τον τιμωρήσουν με φοβερά βασανιστήρια μέχρι θανάτου, αν δεν αλλαξοπιστήσει. Ο Άγιος όμως απάντησε: «Αυτό που φοβερίζετε να με κάνετε, επιθυμώ πολύ, γιατί εάν με χωρίσετε από αυτή τη μάταιη και πρόσκαιρη ζωή, μου δίνετε ατέλειωτη και βασιλεία ουράνια, όπου θα δοξάζομαι μαζί με το Χριστό μου πάντοτε απολαμβάνοντας χαρά ανεκλάλητη και αγαλλίαση απερίγραπτη».

Τότε οι βάρβαροι τον έδειραν τόσο πολύ, ώστε κοκκίνισε η γη από το άγιο αίμα του. Αυτοί που τον έδερναν άλλαξαν δύο και τρεις φορές, από την κούραση. Έπειτα τον έδεσαν σε ένα δένδρο, όπου τον τόξευαν, τον ελόγχευαν και άλλες πολλές τιμωρίες τον έκαναν. Τέλος, βλέποντας ότι ήταν αδύνατον να αλλαξοπιστήση, τον αποκεφάλισαν, και έτσι έλαβε ο αείμνηστος, τον στέφανον της αθλήσεως στις 9 Μαΐου.

Το άγιο λείψανό του, έμεινε άταφο στο βουνό αυτό, επί πολύ καιρό και το φύλαγαν άγγελοι, αβλαβές και αδιάφθορο, μέχρι που φανερώθηκε με το εξής θαύμα:

Ένας άρχοντας από την ανατολή, που έπασχε από λέπρα, είδε στον ύπνο του τον Άγιο, ο οποίος του είπε, να πάει στο βουνό της Βουνένης και εκεί θα βρει κοντά σε μια πηγή το Λείψανό του, το οποίο θα τον θεραπεύσει.

Πραγματικά ύστερα από πολλή έρευνα, ο άρχοντας βρήκε την πηγή και το Άγιο Λείψανο του Οσιομάρτυρος, ακέραιο, άφθαρτο, και ευωδίαζε. Τότε λούστηκε στην πηγή, ασπάστηκε το Άγιο Λείψανο και αμέσως, ώ του θαύματος, θεραπεύτηκε από την ασθένειά του. Ύστερα, από ευγνωμοσύνη, καθάρισε ο άρχοντας τον τόπο εκείνον και έκτισε Ιερό Ναό, στο όνομα του Αγίου, έθαψε το Άγιο Λείψανο εκεί, το οποίο έκτοτε, κάνει πάμπολλα θαύματα.

Σήμερα στο μέρος αυτό, κοντά στο χωριό Βούνενα, μισή ώρα έξω από τη Λάρισα, υπάρχει νέος Ναός, εντός του οποίου βρίσκεται και ο τάφος του Αγίου.

Η δε αγία θαυματουργός Κάρα του, καθώς και κάποιο τεμάχιο του Λειψάνου του, βρίσκονται στην Ιερά Μονή του Αγίου Νικολάου στο νησί της Άνδρου, κοντά στο χωριό Ώρες. Πολλοί δε Ναοί, προς τιμήν του Οσιομάρτυρος, υπάρχουν σε πολλά μέρη της πατρίδος μας.

Στον τόπο του Μαρτυρίου του Αγίου Νικολάου, δηλαδή στον Ιερό Ναό του, που βρίσκεται κοντά στο χωριό Βούνενα, συμβαίνει ένα υπερθαύμαστο γεγονός και κυρίως κατά την ετήσια μνήμη του Αγίου, τρέχει ένα υγρό που μοιάζει με αίμα:

Το αίμα αυτό τρέχει από τους κορμούς μερικών δένδρων, στα οποία εσφαγίασαν τους συνασκητάς του Αγίου και επίσης πλημμυρίζει τη ρίζα ενός κομμένου δένδρου, όπου κατά την παράδοση ετάφησαν .
πηγή: http://www.impantokratoros.gr/8AB002A3.el.aspx-Τρελογιάννης


Άγιος Χριστόφορος: Γιατί ονομάστηκε έτσι και γιατί θεωρείται προστάτης των οδηγών;

άγιος χριστόφορος


Ο Άγιος Χριστόφορος λεγόταν κυνοπρόσωπος κι αυτό είχε σαν αποτέλεσμα, όπως γράφει ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης, να απεικονισθεί από μερικούς αμαθείς ζωγράφους με μορφή σκύλου, ενώ η λέξη κυνοπρόσωπος σήμαινε ότι το πρόσωπο του Αγίου Χριστοφόρου ήταν άγριο, άσχημο και άμορφο.

Ο Άγιος Νικόδημος συνεχίζει, προσπαθώντας να διαλύσει αυτόν τον μύθο, αναφέροντας ξεκάθαρα ότι ο Άγιος Χριστόφορος είχε ανθρώπινο πρόσωπο, όπως όλοι οι άνθρωποι, αλλά η όψη του ήταν φοβερή, αγριωπή και άσχημη. Το γεγονός ότι στη χώρα καταγωγής του Αγίου υπήρχαν φυλές ανθρωποφάγων μάλλον βοήθησε την ανάπτυξη των δεισιδαιμονιών απ’ τους αφελείς.

άγιος χριστόφορος

Σύμφωνα με την παράδοση, υπήρχε κάποτε -τον 3ο αιώνα μ.Χ. ένας ειδωλολάτρης που τον έλεγαν Ρέπροβο και ήταν αληθινός γίγαντας στο σώμα και στη δύναμη. Ξαφνικά γεννήθηκε μεσ’ τη καρδιά του μια παράξενη επιθυμία. «Το καλλίτερο που έχω να κάνω-σκέφτηκε- είναι να βρω ποιός είναι ο δυνατώτερος άρχοντας του κόσμου και να γίνω υπηρέτης του» κι άρχισε να ψάχνει με ζήλο και να ρωτά γνωστούς και αγνώστους.
Ο δυνατώτερος άρχοντας , του είπε κάποιος, είναι ο βασιλιάς. Ο
 μετέπειτα Άγιος Χριστόφορος τον άκουσε και μ’ όλη του την όρεξη αφοσιώθηκε στην υπηρεσία του βασιλιά, μέχρι μια μέρα που κάποιος μουσικός τραγούδησε μπροστά στο βασιλιά ένα τραγούδι που υμνούσε τη δύναμη του Σατανά.
Ο βασιλιάς ακούγοντάς το κατατρόμαξε. Τότε ο Ρέπροβος σκέφτηκε, ότι υπάρχει κι από το βασιλιά πιο δυνατός, ο Σατανάς.Έτσι χωρίς να χάσει καιρό άρχισε να τον υπηρετεί.
Ακολουθώντας τώρα τον καινούργιο του αφέντη, έτυχε να περάσουν απο ένα μέρος που υπήρχε ένας τεράστιος Εσταυρωμένος. Στη θέα του Εσταυρωμένου, ο Σατανάς άρχισε να τρέμει και με βία άλλαξε δρόμο. Βλέποντας ο Χριστοφόρος την ταραχή του Σατανά, σκέφτηκε ότι ο Εσταυρωμένος πρέπει να είναι ισχυρότερος.
Χωρίς να χάσει καιρό έτρεξε κοντά του και ρώτησε έναν μοναχό που ήταν εκεί μπροστά γονατισμένος:  
Πώς μπορώ να υπηρετήσω κι εγώ τον Εσταυρωμένο; Να προσεύχεσαι αδιάκοπα.
Τι είναι αυτό που μου λες. Δεν έχω ιδέα. Αφού δεν ξέρεις τι είναι προσευχή, να νηστεύεις.
Και πώς θα ζήσει ένα σώμα σαν το δικό μου, αν νηστέψω;
Ε τότε, αδελφέ μου, να κάθεσαι εδώ στην όχθη του ποταμού και να βοηθάς αυτούς που θέλουν να περάσουν απέναντι. Είσαι πολύ κατάλληλος για αυτή τη δουλειά.
Έτσι ο Χριστοφόρος αφωσιώθηκε σ’αυτή τη δουλειά και χρόνια πολλά βοηθούσε τους ανθρώπους που ταξίδευαν.
Ένα βράδυ που ήταν στο κελί του, άκουσε τότε κλάματα ενός μικρού παιδιού και όταν βγήκε έξω άκουσε το παιδί που έκλαιγε και Τον φώναζε να τον περάσει πέρα, για να μην πεθάνει από το κρύο και την βροχή. Πήρε λοιπόν ο Άγιος ένα μεγάλο ξύλο, έκαμε το σταυρό του και μπήκε στο ποτάμι.

 Πέρασε πέρα και πήρε στον ώμο του το παιδί. Όταν μπήκε στο ποτάμι, το παιδί του φαινότανε, πως βάραινε διαρκώς. Στηριζόταν με δύναμη στο ξύλο, για να περάσει και να μη παρασυρθεί από το φουσκωμένο ποτάμι. Η δοκιμασία ήταν μεγάλη.
Όσο προχωρούσε όμως, τόσο βαρύτερο του φαινόταν το φορτίο. Νόμιζε ότι ποτέ δεν είχε σηκώσει κάτι βαρύτερο. Με αφάνταστη προσπάθεια έφτασε στη μέση κι έλεγε ότι θα του ήταν αδύνατο να περάσει και το υπόλοιπο διάστημα. Έβαλε όλες του τις δυνάμεις και κατάφερε τέλος πάντων να περάσει και με κομμένη αναπνοή απόθεσε το παιδάκι κάτω και του είπε:
Παιδί μου, ολόκληρο τον κόσμο να σήκωνα δε θα ήταν βαρύτερος από εσένα.
Τότε το παιδί του απάντησε:
– Και όμως! του είπε το παιδί. Μετέφερες όχι μόνον τον κόσμο όλον, αλλά Εκείνον, που έπλασε τον κόσμο. Είμαι ο Βασιλεύς Χριστός, τον Οποίον εδώ υπηρετείς. Έπειτα από τα λόγια αυτά, το παιδί έγινε άφαντο.
Για το λόγο αυτό, ο Άγιος Χριστόφορος ζωφραφίζεται περνώντας το ποτάμι, στηριζόμενος στο ξύλο και με το παιδίον – Χριστό στον ώμο.
Επειδή δε μετέφερε τον Χριστό ονομάστηκε, κατόπιν όταν βαπτίσθηκε, από Ρέπροβος, Χριστοφόρος.
Από το περιστατικό αυτό, που μετέφερε τον Χριστό, είναι και ο προστάτης των μεταφορών. Είναι ο προστάτης των αεροπόρων, των αυτοκινητιστών, των ταξιδιωτών και όλων των επαγγελμάτων, που απαιτούν μεγάλες δυνάμεις.

πηγή: http://www.dogma.gr/diafora/agios-christoforos-giati-onomastike-etsi-kai-giati-theoreitai-prostatis-ton-odigon/28349/

Στο Πετροχελίδονο της ζωής μου, με ευχές άπειρες...

Κυριακή, 21 Μαΐου 2017

"Το Βυζάντιο έχει ρεπό"-ό,τι θα θέλατε να ξέρατε για το Βυζάντιο και ντρεπόσασταν να ρωτήσετε! -"θεούλης" ο Γαβριήλ Νικολάου Πεντζίκης

ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ ΕΧΕΙ ΡΕΠΟ // ΤΡΙΟΔΟΣ (ΠΡΩΤΟ ΒΙΒΛΙΟ)



Τόμος πρώτος -υπάρχει και τόμος  δεύτερος.

[ προσωπικώς, η υποφαινόμενη, Ευανθία η Σαλογραία ,  διαβάζω τον πρώτο τόμο
- από τις εκδόσεις ΑΡΜΟΣ  και έχω από ανάμικτα συναισθήματα, κρεπάρει! 
Τι θα πει "κρεπάρει";  ω, που να εξηγώ τώρα και συ! 
Άμα διαβάσεις το βιβλίο, μικρέ, θα καταλάβεις!]
................................................................................................
.................................................................................................

ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ ΚΟΛΑΖΜΕΝΟ!

Αυτοκράτορες, σεβαστοκράτορες, σουλτάνοι, πατριάρχες και νεομάρτυρες, σταυροφόροι κι αιρεσιάρχες, περιηγητές και χρονογράφοι, στρατηλάτες κι οπλίτες, μάγοι και γελωτοποιοί, πλαστογράφοι και δικηγόροι, συναναστρέφονται τον συγγραφέα, φίλους και συγγενείς του, σ' ένα καλειδοσκοπικό ψηφιδωτό κολάζ που μοιάζει 


ΠΕΤΑΛΟΥΔΑΣ ΠΕΤΑΓΜΑ ΣΤΟΝ ΒΥΖΑΝΤΙΝΟ ΧΩΡΟΧΡΟΝΟ 


εξαιτίας του απανθίσματος κειμένων της βυζαντινής και νεότερης γραμματείας τα οποία αντιγράφονται, διασκευάζονται, σχολιάζονται, και συνθέτουν ένα πανόραμα της βυζαντινής εποποιίας τόσο διεξοδικό που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί 


Ο,ΤΙ ΘΕΛΑΤΕ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ ΓΙΑ ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ ΚΑΙ ΝΤΡΕΠΟΣΑΣΤΑΝ ΝΑ ΡΩΤΗΣΕΤΕ! 


Ένα ψηφιδωτό πανόραμα που νομιμοποιείται από την ίδια την γλώσσα της ομιλίας αυτής σαν μυθιστόρημα: 


ΕΝΑ ΝΗΦΑΛΙΑ ΜΕΘΥΣΜΕΝΟ ΠΑΝΗΓΥΡΙ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΔΑΣ ΛΑΛΙΑΣ, ΑΠΟ ΤΑ ΟΜΗΡΙΚΑ ΕΠΗ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΣΠΗΚΑΡΙΣΜΑ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ! (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)


Περιεχόμενα

0. ΑΡΧΗ
1. ΟΥΖΕΡΙ ΒΥΖΑΝΤΙΟ
2. ΣΑΡΩΘΡΟΠΟΙΟΣ ΚΑΙ ΑΡΑΜΑΙΟΙ
3. ΔΕΙΠΝΟ Μ' ΕΝΑΝ ΣΕΒΑΣΤΟΚΡΑΤΟΡΑ
4. ΑΜΙΑΝΤΟΣ ΚΑΙ ΣΥΛΛΗΨΗ
5. Η ΠΟΛΙΣ ΕΑΛΩ
6. ΛΟΓΟΣ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΥ
7. ΜΑΡΜΑΡΩΜΕΝΟΣ ΒΑΣΙΛΙΑΣ
8. ΔΑΥΙΔ ΜΕΓΑΛΟΚΟΜΝΗΝΟΣ
9. Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ
10. ΔΑΥΙΔ ΕΤΕΡΟΝ ΗΜΙΣΥ
11. ΡΩΜΑΙΟΙ ΚΑΙ ΜΑΤΟΓΥΑΛΙΑ ΑΛΛΟΝΩΝ
12. ΑΙΣΩΠΟΣ ΚΑΙ ΣΤΑΥΡΩΣΗ
13. ΜΥΣΤΙΚΟΣ ΔΕΙΠΝΟΣ
14. ΝΕΟΙ ΑΧΑΙΜΕΝΙΔΕΣ
15. ΚΕΙΜΕΝΑ ΣΥΝΟΜΗΛΙΚΑ
16. ΑΝΤΙΣΤΙΞΗ ΔΕΙΠΝΟΥ ΚΑΙ ΓΕΝΝΗΣΗΣ
17. ΦΤΕΡΝΕΣ ΓΥΝΑΙΚΕΙΕΣ ΚΑΙ ΟΥΡΕΣ ΨΑΡΙΩΝ
18. ΓΡΗΓΟΡΗ ΓΝΩΡΙΜΙΑ
19. ΑΓΙΟΣ ΚΑΣΣΙΑΝΟΣ
20. ΓΡΗΓΟΡΗ ΒΟΛΤΑ
21. ΔΟΥΚΑΣ ΤΣΟΛΑΚΗΣ
22. ΣΑΧ ΙΣΜΑΗΛ
23. ΛΟΓΟΣ ΜΠΑΙΡΟΝ ΚΑΙ ΟΡΟΣ ΑΓΙΟΝ
24. ΓΡΑΦΕΣ ΚΙ ΑΛΦΑΒΗΤΑ
25. ΓΡΗΓΟΡΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΩΠΟΓΡΑΦΙΑ
26. ΣΧΗΜΑ ΚΑΙ ΚΟΣΜΟΣ
27. ΒΑΖΕΛΟΙ ΒΕΝΕΤΟΙ
28. ΕΙΣ ΑΔΟΥ ΚΑΘΟΔΟΣ
29. ΓΕΡΑΚΗΣ ΚΑΙ ΣΙΑΜ
30. ΣΠΙΤΙΑ ΘΗΛΥΚΑ ΚΙ ΑΡΣΕΝΙΚΑ
31. ΠΕΡΙ ΠΟΥΛΙΩΝ
32. ΠΤΗΣΗ ΚΑΙ ΠΤΩΣΗ
33. Ο ΚΑΛΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ
34. ΠΑΤΕΡ ΖΑΧΑΡΙΑΣ
35. ΣΤΕΓΗ ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ
36. ΟΙ ΓΙΒΒΩΝΕΣ ΤΟΥ ΓΙΒΡΑΛΤΑΡ
37. ΤΡΑΠΟΥΛΟΧΑΡΤΟ ΚΑΙ ΣΤΑΥΡΟΣ
38. ΑΝΕΣΤΗ ΘΑΝΑΤΟΣ
39. ΔΕΙΝΟΣ, ΔΕΙΝΟΣ, ΔΕΙΝΟΣΑΥΡΟΙ
40. ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΟΘΟΝΗ
41. ΟΤΟΣΤΟΠ ΜΕ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΣΗΜΑΙΑ
42. ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΒΑΣΙΛΕΥΣ
43. ΒΙΛΛΑ ΜΠΙΑΝΚΑ
44. ΘΕΟΔΩΡΑΣ ΓΑΜΟΣ
45. ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΣΙΩΠΗ ΚΑΙ ΔΙΑΚΙΝΗΣΗ
46. ΕΜΠΑΙΝΕ ΑΕΚΑΡΑ
47. ΘΕΟΔΩΡΑΣ ΣΙΩΠΗ
48. ΜΑΡΘΑ ΚΑΙ ΣΟΦΙΑ
49. ΘΕΟΔΩΡΑ ΚΙ ΟΡΧΑΝ
50. ΑΛΕΞΙΟΥ ΑΓΓΕΛΟΥ ΣΤΕΨΗ
51. Η ΠΕΙΡΑ ΤΗΣ ΠΥΡΑΣ
52. Ο ΑΦΑΝΤΟΣ ΚΑΜΥΤΖΗΣ
53. ΙΕΡΕΜΙΑΔΑ ΧΩΝΙΑΤΗ
54. ΙΣΑΑΚΙΟΣ ΚΑΙ ΔΟΣΙΘΕΟΣ
55. ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΠΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΔΙΑΒΟΛΟΥ ΘΑΥΜΑΤΑ
56. ΠΑΤΗΡ ΔΑΝΙΗΛ ΣΥΣΟΓΕΦ
57. Ο ΤΕΝΤΖΕΡΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΠΑΚΙ
58. Ο ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΑΣ ΚΙ Ο ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ
59. ΣΙΜΙΤΙ ΚΙ ΟΤΣΑΛΑΝ
60. ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΚΑΙ ΒΑΣΙΛΙΔΟΣ ΔΙΑΠΟΜΠΕΥΣΗ
61. Ο ΓΙΑΝΝΑΚΗΣ ΚΙ Ο ΧΡΟΝΟΣ
62. ΔΟΣΙΘΕΟΥ ΠΡΟΟΡΑΣΕΙΣ
63. ΚΟΡΗΣ ΑΠΑΓΩΓΗ ΚΑΙ ΔΙΑΣΩΣΗ
64. ΣΙΔΕΡΟΦΡΑΧΤΕΣ ΦΑΛΑΓΓΕΣ
65. ΣΗΜΑΔΙΑΚΟ ΣΑΒΒΑΤΟΒΡΑΔΟ
66. ΛΑΤΙΝΩΝ ΑΝΟΣΙΟΥΡΓΗΜΑΤΑ
67. ΤΟ ΨΑΛΙΔΙ ΚΑΙ ΤΟ ΔΑΧΤΥΛΟ
68. ΝΙΚΗΤΑΣ ΚΑΙ ΜΙΧΑΗΛ
69. ΠΟΛΕΜΟΙ ΚΑΙ ΥΓΡΟΝ ΠΥΡ
70. ΨΕΥΔΟΣ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ
71. ΣΙΓΟΥΡΔ ΚΑΙ ΣΤΑΥΡΟΦΟΡΙΕΣ
72. ΝΙΚΑΝΔΡΟΣ ΝΟΥΚΙΟΣ
73. ΠΕΡΙΤΟΜΗ ΚΙ ΑΚΡΟΒΥΣΤΙΑ
74. ΑΝΤΑΡΣΙΕΣ ΕΩΣΦΟΡΩΝ
75. ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΚΡΗΣ
76. ΤΕΤΑΡΤΗ ΣΤΑΥΡΟΦΟΡΙΑ
77. ΓΑΤΟΠΑΡΔΟΣ ΚΑΙ ΣΚΙΑ
78. ΜΝΗΜΗΣ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ
79. ΔΟΛΟΣ ΚΑΙ ΠΕΙΡΑΤΕΙΑ
80. ΓΕΡΑΡΔΟΣ ΚΑΙ ΧΑΙΡΕΔΔΙΝ
81. ΜΠΟΥΡΓΚΙΜΠΑ, ΜΖΑΛΙ, ΟΥΑΣΙΛΑ
82. ΦΥΛΗ ΣΥΝΟΤΖΙΑΙΡΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
83. Ο ΑΝΑΠΑΝΤΕΧΟΣ ΝΑΟΣ
84. ΕΣΠΕΡΙΑΣ ΤΟΠΩΝ ΠΕΡΙΗΓΗΣΙΣ
85. ΥΠΕΡΧΡΟΝΟ ΚΑΙ ΣΥΓΧΡΟΝΟ
86. ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΟ ΠΑΡΙΣΙ
87. ΑΦΡΙΚΗΣ ΠΑΝΙΔΑ
88. ΙΩΑΝΝΗΣ ΕΚ ΠΟΥΤΖΗΣ
89. Η ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΠΟΥ ΖΑΡΩΝΕ
90. ΣΤΡΑΤΗΛΑΤΗΣ ΒΕΛΙΣΑΡΙΟΣ
91. Τ' ΑΓΑΛΜΑΤΑ ΤΟΥ ΒΟΥΔΑ
92. ΧΕΙΜΑΡΡΟΣ ΚΑΙ ΒΗΡΟΣ
93. ΠΛΑΝΟΔΙΟΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΩΡ ΚΑΙ ΜΟΥΡΤΖΟΥΦΛΟΣ
94. ΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ
95. ΝΕΚΥΙΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟΛΟΓΟΣ
96. ΣΤΗΝ ΕΣΧΑΤΙΑ ΤΗΣ ΕΣΘΗΤΑΣ
97. ΞΗΡΑ ΟΣΤΑ ΚΙ ΑΝΑΣΤΑΣΗ
98. FELICES PASQUAS!
99. "ΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΤΟ ΔΙΚΑΙΟΝ!"
100. ΝΙΚΑΝΔΡΟΣ ΚΙ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ
101. ΑΝΔΡΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΠΑΡΕΝΔYΣΙΑ
102. ΘΡΗΣΚΕΥΜΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑ
103. ΝΕΦΟΣ ΚΑΙ ΦΩΣ
104. ΒΑΝΔΑΛΙΣΜΩΝ ΤΕΧΝΙΤΕΣ
105. ΒΑΣΙΛΑΚΙΟΣ ΚΑΙ ΜΕΣΟΠΟΤΑΜΙΤΗΣ
106. ΕΝΑΣ ΠΡΩΤΕΑΣ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΤΟΥ
107. ΣΥΝΑΠΑΝΤΗΜΑ ΚΑΙ ΡΙΝΑΨΙΑ
108. ΑΙΡΕΤΙΚΟ ΑΝΤΙΜΑΜΑΛΟ
109. BYZANZ LEBT! ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ ΖΕΙ!
110. ΔΑΧΤΥΛΑ ΚΑΙ ΜΟΡΙΑ
111. 1+1=1
112. ΑΡΜΑΤΟΔΡΟΜΟΙ ΔΗΜΟΙ
113. ΨΕΛΛΟΥ ΠΑΠΠΟΥ ΨΕΛΛΙΣΜΑΤΑ
114. ΤΟ ΑΛΟΓΟ ΤΟ ΒΥΣΣΙΝΙ
115. ΤΕΣΣΕΡΑ ΚΙ ΕΝΑ ΕΠΙΓΡΑΜΜΑΤΑ
116. ΣΥΝΑΞΑΡΙΑ ΚΙ ΑΡΜΑΤΟΔΡΟΜΙΕΣ
117. ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΟ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ
118. ΤΡΙΤΟΣ ΣΤΟΥΣ ΔΥΟ ΔΕΝ ΧΩΡΕΙ
119. ΖΑΚΥΝΘΟΣ ΚΑΙ ΣΜΥΡΝΗ
120. Ο ΑΡΡΑΦΟΣ ΧΙΤΩΝΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΤΡΥΠΕΣ
121. ΓΕΝΕΑΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΛΟΓΟΠΑΙΓΝΙΑ
122. ΕΟΡΤΕΣ ΚΑΙ ΣΥΝΑΞΑΡΙΑ
123. ΣΒΑΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΠΑΡΘΕΝΩΝΑΣ
124. ΙΑΚΩΒ ΕΟΡΤΑΖΕΙ ΘΕΟ
125. ΑΡΤΟΣ ΚΙ ΑΛΗΘΕΙΑ
126. ΘΥΡΑ 7 ΚΑΙ ΘΥΡΑ 13
127. Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΜΕΤΑΞΙΟΥ
128. ΤΟΙΣ ΦΙΛΟΜΑΘΕΣΤΑΤΟΙΣ ΔΩΡΗΜΑ
129. ΝΑΝΝΟΣ ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ
130. STRADA BATTUTA
131. ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΑ ΚΑΙ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ
132. ΤΡΕΙΣ ΘΑΝΑΣΗΔΕΣ Η ΘΡΑΚΗ
133. ΤΙ ΕΙΔΕ Ο ΣΑΡΑΚΗΝΟΣ
134. ΝΑΝΝΟΥ ΤΕΛΕΙΩΣΗ
135. ΤΟ ΚΟΛΩΝΑΚΙ ΤΩΝ ΚΕΚΟΙΜΗΜΕΝΩΝ
136. ΦΩΤΙΑ ΦΩΤΙΑΣ ΑΝΕΥ
137. ΤΙ ΔΕΝ ΕΙΔΕ Ο ΣΑΡΑΚΗΝΟΣ
138. ΚΟΥΜΠΙ ΚΙ ΑΠΟΚΟΥΜΠΙ
139. Η ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΣΙΜΩΝΙΔΗ
140. Ο ΚΑΛΟΓΕΡΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
141. ΤΙ ΕΙΔΑΝ ΑΛΛΟΙ ΣΑΡΑΚΗΝΟΙ
142. ΠΕΣΚΑΝΤΡΙΤΣΑ ΚΙ ΟΡΧΙΔΕΕΣ
143. ΕΙΣ ΤΟΝ ΑYΤΟY ΕΚΓΟΝΟΝ ΕΤΙ ΝΗΠΙΟΝ ΟΝΤΑ
144. Η ΚΑΘΟΔΟΣ ΤΩΝ ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ
+ ΚΡΟΤΟΣ ΧΕΙΡΟΠΙΑΣΤΟΣ


Παρουσίαση (από τη σελίδα https://www.politeianet.gr/books/9789605277451-pentzikis-n-gabriil-armos-to-buzantio-echei-repo-220680 )

Σάββατο, 20 Μαΐου 2017

Δεν υπάρχει!

Παρασκευή, 19 Μαΐου 2017

Γενοκτονία Ποντίων -Το έγκλημα των Τούρκων κατά του Ελληνισμού

Γη του Πόντου