Δευτέρα, 16 Ιανουαρίου 2017

Χρίστος Γογούλης εκοιμήθη απρόσμενα



Μες στο ταξίδι είναι η λύπη.

Τριγυρίζει τη γη σα βασίλισσα στην άμαξά της,
με μια σκέπη απλή χωρίς περιδέραια χρυσά,
δαχτυλίδια ή άλλα κοσμήματα 
μ' ένα χαμόγελο αδιόρατο μόνο 
πάνω στα χείλη της. Τα ταξίδια, γνωρίζει, 
είναι μακρά. 


Η ζωή είναι σύντομη.

Μόλις που πρόφτασα κι αντάλλαξα έναν 
θερμόν, είναι αλήθεια, ασπασμό με τον ήλιο.


Αυτό ήταν όλο.


 Κι η λύπη στην άμαξα.

(Νικηφόρος Βρεττάκος)


από το http://salograia.blogspot.gr/2009/08/blog-post_05.html

...................................................................................................
...................................................................................................


Διαβάζεις, αγαπημένο μου, περισσότερα, 
για την αιφνίδια αναχώρηση
του Χρίστου Γογούλη
πατώντας  στις Αγιογραφικές Μελέτες.

Ευανθία η Σαλογραία

Σάββατο, 14 Ιανουαρίου 2017

Και βίντεο που αξίζει να δεις- Ὁ Μέγας -τιμώμενος απ' τους Ορθοδόξους Χριστιανούς, σήμερον 1 Ιαν./14 Ιανουαρίου 2017- Βασίλειος, κι ὁ παραμορφωμένος Χριστιανισμός

Αποτέλεσμα εικόνας για sfantul vasile ca scriitor


Ὁ Μέγας Βασίλειος κι ὁ παραμορφωμένος Χριστιανισμός

του Φώτη Κόντογλου



Θέλω να μιλήσω για τον ἅγιο Βασίλειο, ἀλλά να μην πῶ τα συνηθισμένα που λένε ὅσοι γράφουνε γι᾿ αὐτόν τον ἀληθινά Μέγαν ἅγιο. 


Προπάντων κάποιοι θεολόγοι φραγκοδιαβασμένοι, ποὺ δεν τους ἐνδιαφέρει σχεδόν καθόλου ἡ ἁγιότητά του και ἡ κατὰ Θεόν σοφία του, ἀλλά ἡ «θύραθεν» σοφία του, ἡ γνώση που εἶχε στα ἑλληνικά γράμματα, στη ρητορική και στ'άλλα ἐφήμερα και ἐξωτερικά στολίδια αὐτῆς τῆς βαθειᾶς ψυχῆς, λησμονώντας τί γράφει ὁ ἀπόστολος Παῦλος για την κοσμικὴ σοφία, που τη λέγει «μωρίαν παρά τῷ Θεῷ». 

Γιά τους τέτοιους, ἡ φιλοσοφία εἶναι σεβαστή, μάλιστα περισσότερο ἀπὸ τη θρησκεία κι᾿ ἂς θέλουνε να το κρύψουνε, ἡ ἐπιστήμη πιο πειστική ἀπό την πίστη, ἡ ἀρχαιότης πιό σπουδαῖο οἰκόσημο ἀπὸ τον Χριστιανισμό.

Γι᾿ αὐτό, ὅλα τα μετρᾶνε μ᾿ αὐτά τα μέτρα. 

Ἡ ἀξία τῶν ἁγίων Πατέρων δεν ἔγκειται στην ἁγιότητά τους, ἀλλά στο κατά πόσον εἶναι δεινοί ρήτορες, δεινοί συζητηταί, δυνατοί στο μυαλό, μ᾿ ἕνα σύντομον λόγο, κατά πόσον ἔχουνε ὅσα ἐκτιμοῦσε καὶ ἐκτιμᾶ ἡ ἁμαρτωλὴ ἀνθρωπότητα κι᾿ ὅσα εἶναι ἢ περιττὰ για το χριστιανό, ἢ βλαβερά, κατά τὸ Εὐαγγέλιο. 

Μα δεν πάει να λέγη το Εὐαγγέλιο! 

Αὐτοί οἱ διδάσκαλοι τοῦ λαοῦ δεν ρωτᾶνε τίποτα, αὐτοί τραβᾶνε το χαβά τους. 

Τον Παῦλο, που εἶχε πῆ χίλιες φορές και κατά χίλιους τρόπους πως ἡ γλωσσική ἐπιτηδειότητα δηλ. ἡ ρητορεία, εἶναι ψεύτικη και δεν τη θέλει ὁ Χριστός, αὐτοί, σώνει καὶ καλά, μὲ το ζόρι, τον ἀνακηρύξανε «μέγαν ρήτορα», αὐτόν πού εἶπε λ.χ. «οὐ γάρ ἀπέστειλέ με ὁ Χριστός βαπτίζειν, ἀλλ᾿ εὐαγγελίζεσθαι, οὐκ ἐν σοφίᾳ λόγου, ἵνα μη κενωθῆ ὁ σταυρός τοῦ Χριστοῦ», καί πού γράφει στους Κολοσσαεῖς: 

«Βλέπετε (προσέξετε) μή τίς ὑμᾶς ἔσται ὁ συλαγωγῶν διὰ τῆς φιλοσοφίας καὶ κενῆς ἀπάτης, κατά τήν παράδοσιν τῶν ἀνθρώπων, κατά τά στοιχεῖα τοῦ κόσμου, και οὐ κατὰ Χριστόν». Αὐτοί ὅμως που ἐξηγοῦνε στο λαὸ την Ἁγία Γραφή, εἶναι κουφοί και τυφλοί, ἢ κάνουνε πως δεν ἀκοῦνε καί δέν βλέπουνε, κι᾿ αὐτόν ποὺ εἶπε πως ἡ φιλοσοφία εἶναι «κενὴ ἀπάτη», τον ἀνακηρύξανε μέγαν φιλόσοφον, στοχαστήν, τετραπέρατον ἐγκέφαλον «κατὰ την παράδοσιν τῶν ἀνθρώπων, κατά τά στοιχεῖα τοῦ κόσμου, καί οὐ κατά Χριστόν».

 Θέλουνε να τον κάνουνε «ἐφάμιλλον τῶν ἀρχαίων φιλοσόφων οἵτινες ἐδόξασαν τὴν ἀνθρωπότητα», ὥστε νὰ ἔχη κι᾿ ὁ Χριστιανισμός κάποιους μεγάλους νόας κι᾿ ὄχι μοναχά τους πτωχοὺς τῷ πνεύματι, τὰ φτωχαδάκια, τοὺς ἀγράμματους Ἀποστόλους, τοὺς ἁπλοϊκοὺς ἀσκητάδες, τοὺς εὐκολόπιστους μάρτυρες καὶ ἁγίους. Τοὺς τέτοιους ψευτοχριστιανοὺς τοὺς τρώγει ἡ περηφάνια, ἡ κοσμικὴ ματαιοδοξία, ἐπειδὴ εἶναι αὐτοὶ ποὺ λέγει ὁ ἴδιος ὁ Παῦλος «εἰκῆ φυσιούμενοι ὑπὸ τοῦ νοὸς τῆς σαρκὸς αὐτῶν», καὶ «ἐν σαρκὶ ὄντες» καὶ τὰ σαρκικὰ τιμῶντες, θέλουν «Θεῷ ἀρέσει»

Τον Παῦλο ποὺ εἶπε τὸν φοβερὸ τοῦτον λόγο «πᾶν ὃ οὐκ ἐκ πίστεως, ἁμαρτία ἐστίν» δηλ. «ὅ,τι δὲν προέρχεται ἀπὸ τὴν πίστη, εἶναι ἁμαρτία», μὲ τὴ μικρόλογη διάνοιά τους, τὸν κατεβάσανε στὰ μέτρα τους, κάνοντας τον λογοκόπο ρήτορα, φιλόσοφο, κοινωνιολόγο, πολιτικό, διοργανωτή, ψυχολόγο, παιδαγωγό, καιροσκόπο, ἐπειδὴ αὐτὰ καταλαβαίνουνε, κι᾿ αὐτά εἶναι οἱ πιο μεγάλοι τίτλοι ποὺ μποροῦνε να φαντασθοῦνε.

 Μὲ πιὸ γερὰ λόγια και πιο καθαρά, ζωηρά και τρανταχτά, δεν μποροῦσε να τοὺς πῆ αὐτὰ τὰ πράγματα κανένα στόμα, παρεκτὸς ἀπὸ τὸν Παῦλο, καὶ ὅμως δὲν πήρανε χαμπάρι οἱ καινούριοι γραμματεῖς. 

Ἂς εἶναι τὰ λόγια του σὰν σφυριὰ ποὺ κοπανᾶνε τὰ ξερὰ καύκαλά τους, ἐκεῖνοι: τὸ γουδὶ τὸ γουδοχέρι. 

Ἄκουσε πὼς μιλᾶ ὁ Παῦλος γιὰ τὴν ἀρχαία σοφία: «Ἐπειδὴ (γάρ) ἐν τῇ σοφίᾳ τοῦ Θεοῦ οὐκ ἔγνω ὁ κόσμος διὰ τῆς σοφίας (φιλοσοφίας) τὸν Θεόν, εὐδόκησεν ὁ Θεὸς διὰ τῆς μωρίας τοῦ κηρύγματος σῶσαι τοὺς πιστεύοντας. Ἐπειδὴ καὶ Ἰουδαῖοι σημεῖον αἰτοῦσι, καὶ Ἕλληνες σοφίαν ζητοῦσιν, ἡμεῖς δὲ κηρύσσομεν Χριστὸν ἐσταυρωμένον, Ἰουδαίοις μὲν σκάνδαλον, Ἕλλησι δὲ μωρίαν...». Λοιπόν, ἰδοὺ τί λέγει ὁ Παῦλος καὶ τί διδάσκουνε οἱ ἐξηγητὲς τοῦ Εὐαγγελίου καὶ τοῦ ἴδιου τοῦ Παύλου, δηλαδὴ τὴ μεμωραμένη σοφία, ποὺ θεωρεῖ τὴ διδασκαλία τοῦ Χριστοῦ μωρία. 

Δείχνω μεγάλη ἐπιμονὴ σ᾿ αὐτὸ τὸ ζήτημα, γιατὶ αὐτοὶ ποὺ θέλουνε νὰ νοθέψουνε τὸ κατακάθαρο νερὸ τοῦ Εὐαγγελίου, «τὸ ὕδωρ τὸ ζῶν τὸ ἀλλόμενον εἰς ζωὴν αἰώνιον», μὲ τὰ βαλτόνερα τῆς γνώσης καὶ τῆς ἀρχαίας φιλοσοφίας ποὺ πίνανε κεῖνον τὸν καιρὸ οἱ ταλαίπωροι ἄνθρωποι, «οἱ μὴ ἔχοντες ἐλπίδα», χωρὶς νὰ ξεδιψάσουνε, αὐτοὶ λοιπὸν οἱ τυφλοὶ ὁδηγοὶ στραβώνουνε τὸν κόσμο, καὶ γίνουνται αἰτία μὲ τὶς θεωρίες τους νὰ πέφτουνε οἱ νέοι στὴν ἀπιστία, γιατί ψυχὲς ποὺ θρέφονται μὲ τὴν «κενὴ ἀπάτη», ποὺ θὰ καταντήσουνε παρὰ στὴν ἀπιστία, ὁμολογημένη ἢ ἀνομολόγητη; 

Ὅλα αὐτὰ προέρχονται ἀπὸ τὸν παραμορφωμένο Χριστιανισμὸ ποὺ μαθαίνουν ὅσοι δασκαλεύονται στὰ πανεπιστήμια τῆς Δύσης, ποὺ εἶναι ἡ πατρίδα τοῦ ὀρθολογισμοῦ καὶ τοῦ οὐμανισμοῦ, κ᾿ ὕστερα τὸν φέρνουνε αὐτὸ τὸν ὀρθολογιστικὸ Χριστιανισμὸ σ᾿ ἐμᾶς. Γιατὶ ἔχουμε τὴν κατάρα νὰ μαθαίνουνε ὅλα τὰ δικά μας ἀπὸ τοὺς ξένους, ἀκόμα καὶ τὴν ἀρχαία γλώσσα.

 Γυρίζω πάλι στὸν Παῦλο, γιὰ νὰ πάρω ἀπ᾿ αὐτὸν κι᾿ ἄλλα θεόπνευστα λόγια ποὺ βγάζουνε ψεῦτες αὐτοὺς τοὺς φραγκοσπουδασμένους οὐμανίστες ψευτοχριστιανούς. Καὶ παίρνω ὅλο λόγια τοῦ Παύλου, γιατὶ σ᾿ αὐτὸν τὸν ἅγιο φανερώνουνε τὴν περισσότερη ἐκτίμησή τους, ἐπειδή, μὲ τὰ μέτρα ποὺ τὸν κρίνουνε, βρίσκουνε σ᾿ αὐτὸν περισσότερη ἐγκόσμια γνώση, κοινωνικὴ δραστηριότητα, ρητορικὴ δεινότητα, μεθοδικότητα, ψυχολογικὴ οξύτητα, κι᾿ ἕνα σωρὸ ἄλλα τέτοια ποὺ τὰ ἐκτιμοῦνε πολύ, χωρὶς νὰ μποροῦνε νὰ δοῦνε οἱ θεότυφλοι πὼς ὁ Παῦλος εἶναι ὁ μεγαλύτερος καὶ σφοδρότερος ἐχθρὸς καὶ κατακριτὴς τῆς στραβῆς ἀντίληψης ποὺ ἔχουνε γιὰ τὴ χριστιανικὴ θρησκεία.

Γράφει λοιπὸν ὁ θεόγλωσσος Παῦλος καὶ ρωτᾶ: «Ποῦ σοφός; Ποῦ γραμματεύς; Ποῦ συζητητὴς τοῦ αἰῶνος τούτου; (δηλ. τῆς κοσμικῆς σοφίας). Οὐχὶ ἐμώρανεν ὁ Θεὸς τὴν σοφίαν τοῦ κόσμου τούτου;»

 Σὰν νὰ λέγη: «Ποιὸς ἀπὸ τοὺς σοφούς του κόσμου τούτου, ἀπὸ τοὺς φιλοσόφους καὶ τοὺς δεινοὺς συζητητᾶς, μὲ τὴ διαλεκτική τους, θὰ μπορέση νὰ συζητήση, ἢ κἂν νὰ καταλάβη αὐτὰ ποὺ λέμε ἐμεῖς οἱ μωροί, ἐμεῖς ποὺ δὲν γνωρίζουμε τὰ μαστορικὰ γυρίσματα τῆς διαλεκτικῆς, ἐμεῖς οἱ ἀπαίδευτοι ἀνατολίτες, κι᾿ ὄχι κατὰ βάθος ἐμεῖς, ἀλλὰ αὐτὰ ποὺ λέγει τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον μὲ τὸ στόμα μας;» 

Καὶ παρακάτω γράφει: «Σοφίαν δὲ λαλοῦμεν ἐν τοῖς τελείοις, σοφίαν δὲ οὐ τοῦ αἰῶνος τούτου, οὐδὲ τῶν ἀρχόντων τοῦ αἰῶνος τούτου, τῶν καταργουμένων». Ποιοὶ εἶναι οἱ ἄρχοντες τοῦ αἰῶνος τούτου, οἱ καταργούμενοι, παρὰ οἱ φιλόσοφοι κ᾿ οἱ ρήτορες κ᾿ οἱ ἄλλοι λογῆς-λογῆς μαστόροι τῆς κοσμικῆς λογοτεχνίας, ποὺ τὰ σκοτεινὰ φῶτα τους, λένε οἱ τυφλοὶ διδάσκαλοι τοῦ λαοῦ πὼς χρειάζονται στὸ χριστιανό, σὰν νὰ μὴν τοὺς φθάνη τὸ φῶς τοῦ Εὐαγγελίου, ποὺ λέγει «ἂν τὸ φῶς ποὺ ἔχουνε μέσα τους (οἱ τέτοιοι) εἶναι σκοτάδι, τὸ σκοτάδι τοὺς πόσο πρέπει νὰ εἶναι;» 

Λοιπόν, κατὰ τὸ πνεῦμα «τοῦ αἰῶνος τούτου τοῦ καταργουμένου» ἑορτάζουνε καὶ δοξάζουνε καὶ τὸν ἅγιον Βασίλειον, ὄχι σὰν ἅγιον καὶ ἀγωνιστῆ τῆς ἀληθινῆς θρησκείας, ἀλλὰ σὰν συγγραφέα «καλλιεπῶν συγγραμμάτων», «σοφὸν ἠθικολόγον καὶ παιδαγωγόν, λάτρην τῆς ἑλληνικῆς σοφίας». 

Ἀλλὰ πόσο σύμφωνος εἶναι ὁ ἅγιος μὲ κείνους ποὺ τὸν δοξάζουνε γιὰ τὴν ἑλληνομάθειά του καὶ γιὰ τὴν ἐκτίμηση ποὺ εἶχε στὴν ἀρχαία σοφία, τὸ φανερώνουνε τὰ παρακάτω λόγια ἀπὸ μία ἐπιστολὴ ποὺ ἔγραψε στὸν Εὐστάθιο ἐπίσκοπο Σεβαστείας: «Ἐγώ, γράφει, ἀφοῦ ξόδεψα πολὺν καιρὸν στὰ μάταια πράγματα, κι᾿ ἀφοῦ ὅλη σχεδὸν τὴ νεότητά μου τὴ χάλασα μὲ τὸ νὰ κοπιάζω γιὰ πράγματα ἀνώφελα (ἀδιαφόρετα), καταγινόμενος νὰ μελετῶ τὰ μαθήματα τῆς «παρὰ τοῦ Θεοῦ μωρανθείσης σοφίας», ἐπειδὴ κάποτε ξύπνησα σὰν νὰ κοιμόμουνα σὲ βαθὺν ὕπνο, καὶ ἄνοιξα τὰ μάτια μου στὸ θαυμαστὸ φῶς τῆς ἀληθείας τοῦ Εὐαγγελίου κ᾿ εἶδα καλὰ πὼς ἤτανε ἄχρηστη «ἡ σοφία τῶν ἀρχόντων τοῦ αἰῶνος τούτου τῶν καταργουμένων», ἀφοῦ ἔκλαψα πολὺ γιὰ τὴν ἐλεεινὴ ζωή μου, παρακαλοῦσα τὸ Θεὸ νὰ μὲ χειροκρατήση γιὰ νὰ φωτισθῶ στὰ δόγματα τῆς εὐσέβειας. Καὶ πρὶν ἀπ᾿ ὅλα προσπάθησα νὰ ἀποκτήσω κάποια ἠθικὴ διόρθωση, ἐπειδὴ εἶχε πάθει μεγάλη διαστροφὴ ἡ ψυχή μου ἀπὸ τὴ συναναστροφή μου μὲ τοὺς κακοὺς ἀνθρώπους. 

Διάβασα λοιπὸν τὸ Εὐαγγέλιο, καὶ σὰν εἶδα πὼς ἐκεῖ μέσα εἶναι γραμμένο πὼς συντείνει πολὺ στὴ σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου τὸ νὰ πουλήση τὰ ὑπάρχοντά του καὶ νὰ τὰ μοιράση στοὺς φτωχοὺς ἀδελφούς του καὶ νὰ ζῆ χωρὶς νὰ φροντίζη καθόλου γιὰ τούτη τὴ ζωή, καὶ νὰ μὴν προσηλώνεται ἡ ψυχὴ στὰ ἐπίγεια ἀπὸ καμμιὰ συμπάθεια, παρακαλοῦσα νὰ εὕρω κάποιον ἀπὸ τοὺς ἀδελφοὺς ποὺ νὰ διάλεξε αὐτὸν τὸ δρόμο στὴ ζωή του, ὥστε, μαζὶ μ᾿ αὐτόν, νὰ ταξιδέψω καὶ νὰ περάσω τούτη τὴν περαστικὴ φουρτούνα τῆς ζωῆς». 

Ἀλλὰ ποιὸς δίνει σημασία σ᾿ αὐτὰ ποὺ λέγει ὁ Μέγας Βασίλειος; Ἡμεῖς κάναμε ἕνα δικό μας Χριστιανισμό, ἕνα βολικό, ἕναν ἀνθρωπινὸ καὶ λογικὸ Χριστιανισμό, ὅπως λέγει ὁ μεγάλος Ἱεροεξεταστὴς τοῦ Ντοστογιέφσκη, γιατὶ ὁ Χριστιανισμὸς ποὺ δίδαξε ὁ Χριστὸς εἶναι ἀνεφάρμοστος, ἀπάνθρωπος. Ἐμεῖς, ἀντὶ ν᾿ ἀνέβουμε πρὸς τὸν Χριστό, ποὺ λέγει «ἐγὼ σὰν ὑψωθῶ, θὰ σᾶς τραβήξω ὅλους πρὸς ἐμένα», τὸν κατεβάσαμε ἐκεῖ ποὺ βρισκόμαστε ἐμεῖς, καὶ κάναμε ἕνα Χριστιανισμὸ σύμφωνο μὲ τὶς ἀδυναμίες μας, μὲ τὰ πάθη μας, μὲ τὶς κοσμικὲς φιλοδοξίες μας, καὶ δώσαμε καὶ στοὺς ἁγίους τὰ προσόντα ποὺ ἐκτιμοῦμε καὶ ποὺ θαυμάζει ἡ ὑλοφροσύνη μας, τοὺς κάναμε φιλοσόφους, ρήτορας, πολιτικούς, ψυχολόγους, κοινωνιολόγους, παιδαγωγούς, ἐπιστήμονες κ.λπ. 

Ὁ μεγάλος Ἱεροεξεταστής, σαν πήγανε μπροστά του τον Χριστὸ (ποὺ πρόσταξε νὰ τὸν πιάσουνε, ἐπειδὴ ξανακατέβηκε στὴ γῆ καὶ τὸν ἀκολουθοῦσε ὁ κόσμος), τοῦ εἶπε:

«Τὸν καιρὸ ποὺ ἦρθες στὸν κόσμο ἔφερες στοὺς ἀνθρώπους μία θρησκεία σκληρή, ἀνεφάρμοστη, ἀπάνθρωπη. Ἐμεῖς τὴν κάναμε βολική, ἀνθρωπινή. Τί ξαναἦρθες νὰ κάνης πάλι στὸν κόσμο; Νὰ μᾶς τὴ χαλάσης, μόλις τὴ βάλαμε στὸ δρόμο; Γι᾿ αὐτό, θὰ διατάξω νὰ σὲ κάψουνε ἐν ὀνόματί σου, σὰν αἱρετικόν». Ὁ βολικός, ὁ ἀνθρωπινὸς Χριστιανισμός, αὐτὸ τὸ ἀνθρώπινο κατασκεύασμα, εἶναι ἡ συχαμερὴ παραμόρφωση ποὺ ἔπαθε τὸ Εὐαγγέλιο ἀπὸ τὴν πονηρὴ ὑλοφροσύνη τῆς σαρκός.
Φώτη Κόντογλου: ''Ὁ Μέγας Βασίλειος κι᾿ ὁ παραμορφωμένος Χριστιανισμός''. 
Εκ του βιβλίου ''Ασάλευτο Θεμέλιο''. Εκδόσεις Ακρίτας. 1996.


.......................................................................................................................
...............................................................................................................................


Πέμπτη, 12 Ιανουαρίου 2017

O Ευρωλιγούρης κ. Ζουράρις


Εικόνα για το αποτέλεσμα ειδήσεων
O Ευρωλιγούρης κ. Ζουράρις
Είδα και άκουσα για πρώτη φορά στη ζωή μου τον κ. Ζουράρι στο Πνευματικό Κέντρο Βραχνείκων Πατρών την δεκαετία του 80. Η αίθουσα ήταν κατάμεστη - και με όρθιους - και αυτός χωρίς χειρόγραφο μιλούσε κατά των άξεστων και βάρβαρων ευρωλιγούρηδων κάνοντας χρήση λέξεων και φράσεων της αρχαίας ελληνικής.
Ο Ζουράρις έκανε καριέρα με τέτοιες ομιλίες που οργάνωνε το ΚΚΕ Εσωτερικού. Ήμουν νέος δημοσιογράφος τότε και δεν είχα συνειδητοποιήσει την κάστα εκέινη των δημοσίων προσώπων που μόνο μιλούν αλλά είναι εντελώς ανίκανοι να πράξουν. Δηλαδή δημόσια πρόσωπα του τίποτα.
Ο Ζουράρις έκανε μια μακρά διαδρομή αμπελοφιλοσοφώντας και χωρίς ποτέ να έχει προσφέρει το παραμικρό στην κοινωνία. Πότε αποκαλύφθηκε ότι είναι κενός περιεχομένου; Όταν γονυπετής και χωρίς κανένα πρόβλημα, υποκλίνεται στους βάρβαρους ευρωλιγούρηδες ευρωλιγούρηδες και εφαρμόζει με θρησκευτική ευλάβεια τα μνημόνιά τους, έναντι ενός βουλευτικού μισθού...
Ο "αριστερός Ζουράρις" εξελέγη συνεργαζόμενος με τους ΑΝΕΛ με ένα κόμμα - σφραγίδα, που δεν έχει την ελάχιστη σ΄χεση με την κοινωνία. Δεν είναι λίγοι λοιπόν οι πολίτες που υποστηρίζουν ότι ο 76χρονος Ζουράρις απολαμβάνει τον μισθό του βουλευτή (τώρα του υπουργού) αλλά και το ποσοστό που μάλλον παίρνει από την κρατική επιδότηση σαν κόμμα "Πυρίκαυστον".
Η πρώτη του ομιλία στη Βουλή εντελώς κενή περιέχομένου: περιείχε αποσπάσματα από νεοέλληνες ποιητές, κείμενα των πατέρων της Εκκλησίας και από τον επιτάφιο λόγο του Περικλή. Κανείς δεν θυμάτια τι είπε.
Πρόσφατα ως υφυπουργός Παιδείας (και πάντα της ακινησίας, μόνο μιλά δεν πράττει) είπε το απίστευτο:
«νομίζετε ίσως ότι δεν απειλούμαστε τώρα ως χώρα, μόνο κάποια νησιά μας ζητάει ο Ερντογάν. Και να χάσουμε μερικά νησιά δεν πειράζει. Τα νησιά θα τα ξαναπαίρνουμε πάντοτε ή δεν τα ξαναπαίρνουμε. Τη γλώσσα έχει σημασία να μην μας πάρουν».
Πράγματι την γλώσσα να μην μας πάρουν. Και τον μισθό του βουλευτή. Όταν με την γλώσσα  αμπελοφιλοσοφούμε, να υπάρχουν και μερικά χιλιάρικα το μήνα για να περνάμε καλά.
Ανδρέας Χριστόπουλος

...όπως πάντα πεζοπορώντας για τη γη του ήλιου, σε χαιρετώ με το φτερό της λύπης μου...



Νικηφόρος Βρεττάκος 

Τετάρτη, 11 Ιανουαρίου 2017

Εάν μη πασπατεύσω, ου μη πιστεύσω!


- Γρια βάβω μ', 

κόβουνε, λένε, σεβαστοί κατά τα άλλα, Αγιονορείτες πατέρες 
το Εκκλησιαστικό Μνημόσυνο του Πατριάρχη Βαρθολομαίου
και άλλων επισκόπων που μετείχαν στο Παναιρετικόν  Κολυμβάριον  σόου; 
-Αμήν και πότε, Παναγίτσα μου, να το δω και να μην το πιστεύω
τέτοιον τρισμέγιστον θαύμα!
-Να το δω κι ας πεθάνω! 
-Ε! ε! Μην το παρακάνουμε κιόλας στον ενθουσιασμό! 
Δεν θα αφήσεις ορφανά, τ' απαρηγόρητα  τα παιδιά σου!  
- Το κυριότερον. 
Μη χάσουμε και τη σύνταξη τώρα πάνω στην οικονομική κρίση
-Ναι, το κυριότερον. 
Στάκα, Σάκη μου, να δούμε την τελική πράξη.
-Όλα τα καλά στην τελική  πράξη κρίνονται 
διότι από  παπα-ωραιολογίες μπουχτίσαμε, αδέρφια μου, αλήτες γαλιά!
-Ο χρόνος θα δείξει, γριά καρακάξα. "Ο χρόνος είναι ο μόνος αληθινός δοκιμαστής της Αληθείας και του Έρωτος. Ο χρόνος είναι ο μόνος αληθινός φιλόσοφος,καθότι όλοι οι άλλοι τυγχάνουσι σοφισταί", που έγραφε και κάποιος (δε θυμάμαι ποιος ) διανοούμενος 
εδώ και πολλά χρόνια.

-Οι υπογραμμίσεις στο κείμενο  περί διακοπής μνημοσύνου που ακολουθεί, 
 δικές μου. 

-Ο Κύριος, Ιησούς, ο Εσταυρωμένος και
Αναστημένος,  τους εντίμους Μοναχούς και  Λαϊκούς αγωνιστές 
υπέρ της Παραδοθείσης Ορθοδόξου και Αμωμήτου, και Αγίας  ημών Πίστεως, 
ας ενδυναμώσει και ας στερεώσει εις Αιώνας Αιώνων...
-Αμήηην!

-Εύχου και υπέρ εμού,  της λωλοφρένας, τίμιε πάτερ...

...............................................................................................
................................................................................................

Ἐπὶ πολλὰ ἔτη γινόνταν λόγος γιὰ διακοπὴ μνημοσύνου,
 
ἀλλὰ δὲν προχωροῦσε στὴν πράξη, 
ἐνῶ τώρα στὶς μέρες μας ξεκίνησε συγχρόνως
ἀπὸ πολλὰ σημεῖα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας
ἡ διακοπὴ μνημοσύνου ἑκάστου Ἐπισκόπου τῆς κάθε περιοχῆς.

Τί σημάδι εἶναι αὐτό; Ἁπλά, μέχρι τώρα γινόνταν παραβάσεις καὶ καταπατήσεις τῶν Ἱερῶν Κανόνων ἀπὸ πολλὰ πρόσωπα τῆς Ἐκκλησίας, πλὴν ὅμως μεμονωμένα, καὶ γι᾽ αὐτὸ ὁ Θεὸς μακροθυμοῦσε καὶ ἀνέμενε τὴν διόρθωση τῶν παρασυρομένων ἀπὸ τὰ ἀνθρώπινα κριτήρια τῆς ἀγαπολογίας καὶ τῶν κοινωνικῶν σχέσεων εἰς βάρος τῆς ὀρθῆς πίστεως εἰς Χριστὸν καὶ τῶν ἀποστολικῶν παραδόσεων καὶ ἐντολῶν, ὅπως ἐκφράζονται ἀπὸ τοὺς Πατέρες καὶ τὶς Συνόδους.

Ὅμως μετὰ τὴν Σύνοδο τῆς Κρήτης τὰ πράγματα ἄλλαξαν, διότι πλέον δὲν εἶναι προσωπικὲς ἐνέργειες γιὰ τὶς ὁποῖες θὰ δώσει λόγον ἕκαστος, ἀλλὰ εἶναι Συνοδικὲς ἀποφάσεις τὶς ὁποῖες ἢ τὶς ἀσπάζεσαι καὶ τὶς ἀκολουθεῖς ἢ τὶς θεωρεῖς ἀπαράδεκτες καὶ ἀπομακρύνεσαι γιὰ νὰ μὴ ἀσεβήσεις.

Καὶ πρὶν γινόντουσαν παράνομες καὶ ἀσεβεῖς ἐνέργειες, ὅπως συμπροσευχὲς καὶ βλάσφημες δηλώσεις, στοὺς Διαλόγους, στὸ Π.Σ.Ε., στὶς συναντήσεις καὶ γιορτές, ἀπὸ τοὺς Μεταξάκη, Ἀθηναγόρα, Δημήτριο, Βαρθολομαῖο κ.π.α. ποὺ εἶναι ἀμέτρητα, οἱ ὁποῖες μᾶς ἐνοχλοῦσαν καὶ ἀντιδρούσαμε, ἀλλὰ ἦταν ἀπὸ ξεχωριστὰ πρόσωπα μὲ προσωπικὴ πρωτοβουλία καὶ ἀραιά, ὅμως τώρα ἔγιναν σύσσωμα ἀπὸ ὅλες σχεδὸν τὶς τοπικὲς Ἐκκλησίες, μὲ Πανορθόδοξη Σύνοδο, μὲ ὁμόφωνη  ὑπογραφὴ καὶ δεσμευτικὰ ὅπως λέει ὁ πρόεδρος τῆς Συνόδου κ. Βαρθολομαῖος.

 Ἆρα λοιπὸν ὅταν ἀκολουθεῖς μία Οἰκουμενιστικὴ Σύνοδο, δεσμεύεσαι, ὅπως ὅποιος ἀκολουθεῖ τὸν Πάπα εἶναι Παπικός, ὅποιος ἀκολουθεῖ τὸν Λούθηρο εἶναι Προτεστάντης, τὸν Σεβήρο εἶναι Μονοφυσίτης, τὸν Βαρθολομαῖο Οἰκουμενιστής, τὸν Μωάμεθ Μωαμεθανός, τὸν Βούδα Βουδιστής, τὸν Σατανᾶ Σατανιστής.

Στὴν Σύνοδο ἔπρεπε ὁπωσδήποτε οἱ ἑτερόδοξοι νὰ ὀνομαστοῦν ἐκκλησίες, ἀλλὰ ἐπειδὴ ὑπῆρχαν ἀντιδράσεις ἀπὸ παραδοσιακοὺς Μητροπολῖτες τὶς ὠνόμασαν ἱστορικὲς ἐκκλησίες, δηλαδὴ ὅπως σ᾽ ὅλες τὶς Συνόδους γινόνταν ἀγῶνας μεταξὺ Ὀρθοδόξων καὶ καινοτόμων γιὰ τὸ ποῖοι θὰ ἐπικρατήσουν, ἔτσι καὶ σ᾽ αὐτὴ τὴν Σύνοδο ἐπεκράτησαν οἱ καινοτόμοι Οἰκουμενιστὲς ποὺ ἦταν συντριπτικὴ πλειοψηφία καὶ ἀναγνώρισαν αἱρετικὲς ὁμολογίες καὶ συναγωγές, αἱρετικοὺς Διαλόγους, αἱρετικὰ Παγκόσμια Συμβούλια, αἱρετικοὺς γάμους, αἱρετικὲς βαπτίσεις, ἐνῶ, ἂν ἦταν Ὀρθοδοξη Σύνοδος, θὰ ἔπρεπε νὰ καταδικασει τὸ αἱρετικὸ ἡμερολόγιο ποὺ ἔσχισε τὴν Ἐκκλησία καὶ αὐτὸν ποὺ τὸ ἔκανε, τὸν Μεταξάκη, τὴν ἄρση τῶν ἀναθεμάτων τῶν αἱρετικῶν καὶ τὴν ἀναγνώριση τῶν αἱρετικῶν βαπτίσεων καὶ αὐτὸν ποὺ τὴν ἔκανε, τὸν Ἀθηναγόρα, τὶς ἀμέτρητες καὶ ἀτελείωτες συμπροσευχὲς καὶ αὐτοὺς ποὺ τὶς κάνουν, π.χ. Βαρθολομαῖο κ.α.π.

Αὐτὸς ποὺ ἀλλάζει τὸ «Πιστεύω» δὲν εἶναι αἱρετικός; Ὁ Ἄρειος ἄλλαξε τὸ «γεννηθέντα οὐ ποιηθέντα» γι᾽ αὐτὸ εἶναι αἱρετικός. Οἱ Παπικοὶ πρόσθεσαν τὸ filioque καί -ὄχι μόνο γι᾽ αὐτό- εἶναι αἱρετικοί. 

Καὶ οἱ Οἰκουμενιστὲς προσπάθησαν 
ν᾽ ἀλλάξουν τὸ πιστεύω «εἰς Μίαν Ἁγίαν,Καθολικὴν καὶ Ἀποστολικὴν Ἐκκλησίαν» 
καί -ὄχι μόνο γι᾽ αὐτόεἶναι αἱρετικοί.

Ἐπίσης θέλουν νὰ ἑνωθοῦν μὲ ὅλους τοὺς αἱρετικοὺς γι᾽ αὐτὸ ὁ Οἰκουμενισμὸς δὲν εἶναι μόνο αἵρεση ἀλλὰ παναίρεσηδηλαδὴ ἕνωση ὅλωντῶν αἱρέσεων
Στὴν Ἐκκλησία  Χριστὸς μᾶς ἔβαλε γιὰ νὰ σωθοῦμε καὶ ὄχι νὰκαταποντιστοῦμεΔὲν εἶναι κρῖμα ἕνας αἱρετικὸς Πατριάρχης νὰ μᾶςἑνώσει μὲ τοὺς αἱρετικοὺς καὶ νὰ μᾶς κερδίσει  «βύθιος δράκων» ὅπωςκατάπιε ὅλους τοὺς αἱρετικούς;

 Οἱ Ἱεροὶ Κανόνες, ἡ Ὀρθόδοξη Παράδοση
 καὶ ἡ συνείδησή μας 
δὲν μᾶς ἐπιτρέπουν νὰ μνημονεύουμε αὐτοὺς
ποὺ ἀποδέχονται
καὶ ἀκολουθοῦνἕναν αἱρετικὸ Πατριάρχη.

Αὐτὸ δὲν εἶναι σχῖσμα, 
διότι ποῖος δημιουργεῖ σχῖσμα στὴν
Ἐκκλησίας; αὐτὸς ποὺ ἀλλάζει τὰ δόγματα καὶ τὰ πιστεύω, 
ὅπως οἱ Ἄρειος,Νεστόριος, Μακεδόνιος, Πύρος, Βέκκος καὶ Σεβῆρος, 
ἢ αὐτοὶ ποὺ δὲν ἀδιαφοροῦν, 
ἀλλ᾽ ἀγωνίζονται κατὰ τῶν αἱρέσεων; ὅπως οἱ ΜέγαςἈθανάσιος ὁ ἐξορισθείς, 
Ἅγιος Νικόλαος ὁ φυλακισθείς, Ἅγιος Παῦλος ὁ στραγγαλισθείς, 

Μάξιμος ὁ Ὁμολογητὴς ὁ ἀποκοπεὶς γλῶσσα καὶ χεῖρα,
Θεόδωρος ὁ Στουδίτης ὁ ἀπολέσας τὴν Μονήν του μὲ χιλίους μοναχούς,
Θεοφάνης ὁ Γραπτὸς τὴν ὄψιν μὲ πυρωμένο σίδηρο καὶ τόσοι ἄλλοι ποὺ
καθημερινῶς τιμάμε καὶ ἑορτάζουμε, ἀπὸ ὡρισμένους 
μᾶλλον ἐμπαικτικῶς, διότι τὰ ἔργα τους εἶναι ἀκριβῶς 
τ᾽ ἀντίθετα, ἐνῶ ὁ ἍγιοςΧρυσόστομος εἶπε· «τιμὴ μάρτυρος, μίμησις μάρτυρος».


Αὐτὸ ποὺ ζητοῦμε εἶναι νὰ γίνει μία Ὀρθόδοξη Σύνοδος 
καὶ νὰ δικάσει κατὰ τοὺς κανόνες τῆς Ἐκκλησίας
 κυρίως τις κεφαλές  τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, 
τοὺς Οἰκουμενικοὺς Πατριάρχες 
ἀπὸ τὴν ἀλλαγὴ τοῦ ἡμερολογίου μέχρι σήμερα.


 Μέχρι νὰ γίνει αὐτόἐμεῖς θὰ ἀγωνιζόμαστε κατὰ τῆς παναίρεσης τοῦΟἰκουμενισμοῦ
 μὲ κάθε τρόπο καὶ πρῶτον μὲ τὴν ἀπομάκρυνσή μας ἀπὸτὴν ἀσέβεια στὸ πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ

ποὺ ἐπιτελεῖται ὅταν ἀποδέχεσαιτοὺς καταφρονητές Του
 καὶ δεύτερον μὲ τὸν ἔλεγχο τῶν προδοτῶν Του,
ὅπως ἐπίσης καὶ τὴν ἐνημέρωση τῶν ἀληθινῶν χριστιανῶν 
ποὺ πονοῦν γιὰ τὴν Ἐκκλησία 
καὶ δὲν ζοῦν ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία.

 Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ σῶσε τὴν Ἐκκλησία Σου ἀπὸ τοὺς λύκους ποὺ
ἔχουν εἰσέλθει ἐντός της καὶ τρῶνε τὰ πρόβατά Σου,
 δηλαδὴ τὰ κάνουν λυκόπουλα

Γιατί Θεέ μου ἐπιτρέπεις αὐτὴν τὴν ἀπώλεια;

Ἀλλὰ γνωρίζουμε ὅτι
στὶς δοκιμασίες 
καὶ τοὺς πειρασμοὺς 
  Θεὸς 
ἀναδεικνύει Μάρτυρες 
καὶ στεφανώνει τοὺς ἀγωνιστὲς 
καὶ ἀποκαλύπτονταιοἱ προαιρέσεις
οἱ καλὲς καὶ οἱ κακές

Ἆρα ἀδελφοὶ καιρὸς ἀγώνων καὶ
στεφάνων
 Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν βιάζεται
 καὶ βιασταὶ ἁρπάζουσιν αὐτήν” (Ματ. 11,12)

Ὑπεραγία Θεοτόκε 
σκέπασε καὶ φώτισέ μας
τὰ τέκνα σου τοὺς χριστιανούς
γιὰ κανένα λόγο νὰ μὴ διαλέξουμε
τὴν ὁδὸ τῆς ἀπωλείας
ἀλλὰ τὴν στενὴ καὶ τεθλιμμένη ὁδὸ τῶν ἁγίων ποὺ γιορτάζουμε, 
ποὺ ὅμως γιὰ τοὺς ἀνδρείους πιστοὺς τοῦ Χριστοῦ 
εἶναι γεμάτη ἀπὸ τὴν παρηγοριὰ 
τοῦ ἀγωνοθέτη καὶ τῶν ἐπηγγελμένων ἀγαθῶν Του
 ποὺ ὑποσχέθηκε· 
εὖδοῦλε 
ἀγαθὲ καὶ πιστέἐπὶ ὀλίγα ἦς πιστός
ἐπὶ πολλῶν σὲ καταστήσω· εἴσελθε εἰςτὴν χαρὰν 
τοῦ Κυρίου σου(Ματ. 25,23)


Μοναχὸς Παΐσιος Ἁγιορείτης

ΑΓΙΟΡΕΙΤΕΣ ΠΑΤΕΡΕΣ - Τ.Θ.76 -ΚΑΡΥΑΙ - ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ - A.O.888@ΑΓΙΟΡΕΙΤΩΝ-ΠΑΤΕΡΩΝ.GR

πηγή για την αναδημοσίευση:

 https://paterikiparadosi.blogspot.gr/2017/01/blog-post_48.html