Τετάρτη, 7 Δεκεμβρίου 2016

Όταν οι βαθμοφόροι ρασοφόροι της Κρατικής Ελλαδικής Εκκλησίας, στα τέλη του εικοστού αιώνος, ενεργούν σαν μεσαιωνικοί μακελάρηδες Ορθοδόξων ψυχών και σωμάτων, τι άλλο μπορούμε, οι απλοί, λαϊκοί, αγωνιζόμενοι χριστιανοί να περιμένουμε, από τους πνευματικούς- δήθεν- ηγέτες;


Αποτέλεσμα εικόνας για Ιωβ

 Αναδημοσιεύω  ένα  ΣΧΟΛΙΟ   από την 
 προηγούμενη ανάρτηση, με βίντεο ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ, 
στο οποίο αφηγείται
τα ΟΔΥΝΗΡΟΤΑΤΑ ΒΙΩΜΑΤΑ- γεγονότα των ΣΠΕΤΣΩΝ  του 1984 
η εν αγίοις αναπαυομένη πλέον, μοναχή ΟΛΥΜΠΙΑΔΑ..

 Υπογράφει τα λόγια καρδιάς που ακολουθούν,  ο ηρωικός  αξιωματικός
 του Ελληνικού Ναυτικού, Μαρίνος Ριτσούδης
.....................................................................................................

Πλούσιο το μίσος καί φανερά  τα δόντια του έδειξε ο διάβολος με τά όργανά του, στόν  Άγιο Γέροντα [π.Χρυσόστομο Σπύρου] καί στις αδελφές τής Ιεράς Μονής. 

Η 
Κρατούσα Εκκλησία [της Ελλάδος, εν έτει 1984], ταυτόσημη τής  κρατικής  εξουσίας καί δύναμης, αφού μέσα σε λίγο χρόνο καταφέρνει καί ξεσηκώνει τά όργανά τους,  όλους υπό τήν Κρατική μπότα, καί σπεύδουν λυσσαλέα νά κατασπαράξουν, τίς κρατικά αδύναμες και ανυπεράσπιστες αδελφές μέ τόν Γέροντά τους, γιά λόγους Αγίας Πίστης. 

Η υποχρέωση τής Συνταγματικής Χρηστότητας τής Δημόσιας Διοίκησης, καί η ευλάβεια τής  Κρατικής  Εκκλησίας, εμφανίστηκε  μέ τούς λοστούς στά χέρια, τίς ληστρικές κραυγές, τίς  απειλές, καί τέλος τίς βαρβαρικές εξορίες.

Η υποχρέωση τής τήρησης τών εντολών Τού Χριστού ανά τους αιώνες απο τους αληθινούς Χριστιανούς•  "πάρτε τα όλα, και το σώμα ακόμη νά γίνει βορά τών θηρίων του διαβόλου, ίνα Χριστόν κερδίσουμε"!

Αιωνία η μνήμη! 

Την ευχή τους νά έχουμε!


Μαρίνος Ριτσούδης
.........................................................................................
.........................................................................................



Η διαφορά στη Θέωση τής Παλαιάς Διαθήκης από την Καινή Διαθήκη Τού π. Ιωάννη Ρωμανίδη

Η διαφορά στη Θέωση τής Παλαιάς Διαθήκης από την Καινή Διαθήκη


Τού π. Ιωάννη Ρωμανίδη


Εικόνα: "Και έδειξέ μοι ποταμόν ύδατος ζωής λαμπρόν ως κρύσταλλον, εκπορευόμενον εκ του θρόνου του Θεού και του Αρνίου. Εν μέσω της πλατείας αυτής και του ποταμού εντεύθεν και εκείθεν (δηλαδή οι δύο πλευρές τού ποταμού, η προ και μετά Χριστόν εποχή), ξύλον ζωής, (δηλαδή ο Χριστός) ποιούν καρπούς δώδεκα, (12 φυλές και 12 απόστολοι), κατά μήνα έκαστον αποδιδούν τον καρπόν αυτού, και τα φύλλα του ξύλου εις θεραπείαν των εθνών" (Αποκάλυψις 22/κβ: 2).

Θέωση υπάρχει και στην Παλαιά Διαθήκη, αλλά υπάρχει διαφορά μεταξύ Θεώσεως στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη.

«Έχουμε στην Παλαιά Διαθήκη και την θέωση, τον δοξασμό, γιατί πώς κανείς να αποκρύψει ότι πρόκειται περί δοξασμού, όταν ο Προφήτης βρίσκεται μέσα στην δόξα του Θεού, βλέπει την δόξα του Θεού;».

Υπάρχει όμως διαφορά, γιατί στην Παλαιά Διαθήκη οι θεόπτες οδηγούνταν στον Άδη, αφού δεν είχε ακόμη καταργηθεί ο θάνατος.

Επίσης, η μεγάλη διαφορά μεταξύ Θεώσεως στην Παλαιά Διαθήκη και Θεώσεως στην Καινή Διαθήκη βρίσκεται στο θέμα της ανθρωπίνης φύσεως του Χριστού.

«Όταν ο άνθρωπος στην Παλαιά Διαθήκη φθάνει στην θέωση, έχει θεοπτία, αλλά δεν βλέπει τον Χριστό εν σαρκί, διότι δεν έχει ενσαρκωθεί. Βλέπει τον Χριστό άσαρκο, φέροντα εν Πνεύματι Αγίω τον Πατέρα. Οπότε, η εμπειρία της Θεώσεως σημαίνει αποκάλυψη της Αγίας Τριάδος στην Παλαιά Διαθήκη. Εφ' όσον στην Παλαιά Διαθήκη έχουμε αποκάλυψη της Αγίας Τριάδος στην εμπειρία της Θεώσεως, το βασικό ερώτημα είναι: Τι είναι η διαφορά μεταξύ Παλαιάς και Καινής Διαθήκης;

Βέβαια, η πιο βασική διαφορά είναι ότι, οσάκις ο Λόγος εμφανίζεται στην Παλαιά Διαθήκη, είναι άσαρκος, ενώ στην Καινή Διαθήκη είναι εν σαρκί, μεσολαβεί η ενσάρκωση. Οπότε, η πιο βασική διαφορά είναι η ενσάρκωση. Μετά την ενσάρκωση αποκλείεται να φθάσει κανείς στην θέωση, στην θεοπτία χωρίς την ανθρώπινη φύση του Χριστού».

«Στην Παλαιά Διαθήκη υπάρχει θέωση, χωρίς την ανθρώπινη φύση του Χριστού. Ο κάθε Προφήτης έφθασε στην θέωση, χωρίς να αντικρύσει την ανθρώπινη φύση του Χριστού, εφ' όσον ο Λόγος δεν ήταν σαρξ. Αλλά όμως, ο κάθε Προφήτης εγνώριζε τον ίδιο τον Χριστό. Και μίλησε με τον ίδιο τον Χριστό, ως φίλος που μιλάει σε φίλο. Οπότε, ο Χριστός εμφανίζεται στους φίλους Του, όχι μετά την ενσάρκωση, αλλά προ της ενσαρκώσεώς Του, ο Χριστός ήδη βρίσκεται σε κοινωνία με τους φίλους Του στην Παλαιά Διαθήκη».

Θεωρία του Θεού υπήρχε και στην Παλαιά Διαθήκη και προ της Πεντηκοστής, αλλά υπάρχει σαφής διαφορά με την θεωρία του Θεού μετά την Πεντηκοστή.

«Κατά τους Πατέρες που ερμηνεύουν την Αγία Γραφή, η εμπειρία της Πεντηκοστής είναι η ανωτάτη εμπειρία της Θεώσεως, προ της Δευτέρας Παρουσίας. Δεν υπάρχει τίποτα ανώτερο από την Πεντηκοστή. Τίποτα ανώτερο από την Πεντηκοστή. Γιατί; Διότι είναι η θέωση που υπάρχει στην Παλαιά Διαθήκη, αλλά με προσθήκη την ενσάρκωση. Διότι στην Παλαιά Διαθήκη η θέωση δεν έχει ενσάρκωση ούτε έχει σωτηρία. 
Είναι η θέωση χωρίς σωτηρία, γι' αυτόν τον λόγο και οι Θεούμενοι απεθνησκαν. Κυριαρχούνταν από τον θάνατο. Σωτηρία δεν υπήρχε, ενσάρκωση δεν υπήρχε στην Παλαιά Διαθήκη. Τώρα όμως έχουμε ενσάρκωση στην Πεντηκοστή».

Πάντως, ο σκοπός της δημιουργίας του ανθρώπου είναι να φθάσει στην θεοπτία, την θεωρία της δόξης του Θεού, την θέωση.

«Ο άνθρωπος έχει πλασθεί για να βρίσκεται σε κατάσταση φωτισμού ή Θεώσεως».

«Ο σκοπός της Αγίας Γραφής είναι να οδηγήσει τον άνθρωπο στην θεοπτία, στην θέωση, δηλαδή να δει τον Χριστό εν δόξη».

Ο κάθε άνθρωπος μπορεί να φθάσει σε αυτήν την κατάσταση της Θεώσεως.

«Να σας πω κάτι: Έτσι που έχουν εξελιχθεί τα πράγματα, μπορεί κανείς να υποψιάζεται τουλάχιστον ότι είναι πιο εύκολο σήμερα στον κόσμο να φθάσει κανείς στην θέωση, παρά στο Μοναστήρι. Διότι υπάρχουν Μοναστήρια και Μοναστήρια, καλόγεροι και καλόγεροι, δηλαδή. Αυτό είναι το πρόβλημα».

Πηγή: "Εμπειρική Δογματική τής Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας κατά τις προφορικές παραδόσεις τού π. Ι. Ρωμανίδη" Τόμος Β΄.  Τού σεβ. Μητρ. Ναυπάκτου και αγ. Βλασίου Ιεροθέου.



Δευτέρα, 5 Δεκεμβρίου 2016

ΕΙΣ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ ΟΛΥΜΠΙΑΔΟΣ ΜΟΝΑΧΗΣ (+18-11-2016 ΕΚ. ΗΜ.) -Τα γεγονότα του ΔΙΩΓΜΟΥ της Ιεράς Μονής Αγίων Πάντων Σπετσών και του πνευματικού οδηγού αυτής πανοσιολογιωτάτου π. Χρυσοστόμου Σπύρου

(Στη φωτογραφία
 ο μακαριστός γέρων 
των Σπετσών)



Τριάντα χρόνια ακριβώς μετά από την Ομολογία - Αποτείχισή του από την κοινωνία με τους νεοημερολογίτες - οικουμενιστές (1984) και την έναρξη των διώξεων και των ταλαιπωριών, που υπέμεινε από εχθρούς και "φίλους", κοιμήθηκε σήμερα ο Γέροντας μας, ο πατήρ Χρυσόστομος Σπύρου, ανάστημα του π. Φιλοθέου Ζερβάκου, πνευματικός, θεολόγος και ιεροκήρυκας.

ΑΓΙΕ ΓΕΡΟΝΤΑ, ΤΗΝ ΕΥΧΗ ΣΟΥ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ
Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΑΝΑΠΑΥΣΕΙ ΤΗΝ ΨΥΧΟΥΛΑ ΣΟΥ
ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΟΛΑ

..........................................................................
...........................................................................................................
..........................................................................................................

Το απόρθητο φρούριο των Ορθοδόξων Μοναζουσών των Σπετσών, του Αειμνήστου Γέροντος Χρυσοστόμου Σπύρου, απέκτησε ακόμη μία μεσίτρια στον Ουρανό. Η αγαπητή μας Μοναχή Ολυμπιάς, αναπαύεται πλέον στους κόλπους του Θεού, μετά από έναν βίο όπως τον ήθελε ο Κύριος: οσιακό, ομολογιακό και μαρτυρικό.

Ο αγαπητός μας Γέροντας Αλύπιος επιμελήθηκε ένα βίντεο στο οποίο η μακαριστή ομολογήτρια Ολυμπιάδα Μοναχή ομιλεί για τον Διωγμό που υπέστησαν, όταν σύσσωμη η Γυναικεία Αδελφότητα της Ιεράς Μονής των Αγίων Πάντων Σπετσών, υπό τον Πνευματικό της π. Χρυσόστομο Σπύρου, διέκοψαν κοινωνία (1983) με τον οικείο Επίσκοπο Ύδρας κ. Ιερόθεο, για την αίρεση του Οικουμενισμού.

Είθε οι δειλοκάρδιοι Μοναχοί, της σήμερον να βρουν, έστω και την ενδεκάτη, την τόλμη να σηκώσουν ψηλά τις σημαίες της Ομολογίας!

Ολυμπιάδος Μοναχής, αιωνία η μνήμη, γ΄!

"...και άν έχω ΠΑΣΑΝ την πίστιν, ώστε όρη μεθιστάνειν, αγάπη δε ΜΗ έχω, ΟΥΔΕΝ ωφελούμαι..."

«Τί δοκείς;»: Το Facebook έβαλε τα «Αρχαία Ελληνικά» στην επιλογή γλώσσας - Δείτε πως ενεργοποιούνται (φωτό)

Αποτέλεσμα εικόνας για αρχαία

Το γνωρίζουν ελάχιστοι, ωστόσο αποτελεί πραγματικότητα. 
To Facebook στις επιλογές της γλώσσας έχει εντάξει και τα Αρχαία Ελληνικά.
Πλέον οι λάτρεις της Αρχαίας ελληνικής γλώσσας μπορούν να διαβάζουν τα μηνύματά τους ως «Αγγέλματα». Στη θέση του «Τι σκέφτεστε» να αναφέρει «Τί δοκείς», ενώ όταν κάποιος επιθυμεί να σχολιάσει μια φωτογραφία, να βλέπει την ένδειξη: Σχόλιον γράφειν
Πώς... γυρνάει το Facebook στην αρχαία ελληνική γλώσσα:
1. Μεταβείτε στις «Ρυθμίσεις».
2. Επιλέξετε τη «Γλώσσα».
3. Αναζητήστε την επιλογή «Ελληνική αρχαία» και πατήστε «Αποθήκευση αλλαγών»!

πηγή
..................................................................
...................................................................

Χρειάζονται και οι ελεύθεροι σκοπευτές μέσα στήν Εκκλησία! ~ Αρχ. Γρηγόριος Χαραλαμπίδης






Ιεραποστολή: Το λαϊκό στοιχείο
Μπορεί ένας λαικός να είναι Ιεραπόστολος ;


Αρχιμανδρίτου Γρηγορίου Π. Χαραλαμπίδη


Γιατί ο πνευματικός πόλεμος, όπως και κάθε πόλεμος, δε διεξάγεται μόνο με αξιωματικούς. Χρειάζονται και οι οπλίτες, οι στρατιώτες. Χρειάζονται και οι «ελεύθεροι σκοπευτές». Και αυτοί μπορούν να κάνουν θαύματα...

Όπως σε ένα ψάρεμα, έτσι και σε μια πνευματική αλιεία πρέπει να συνεργαστούν πολλοί, ώστε το αποτέλεσμα να είναι πλούσιο προς δόξα Θεού. 

Δεν επαρκούν λοιπόν οι κληρικοί και οι ιεροκήρυκες. Αυτοί ήταν και είναι πάντοτε λίγοι. Και οι κενές θέσεις είναι αρκετές. Αυτές πρέπει να τις καλύψει, ως προς την ιεραποστολική δράση, ο ζήλος, ο ενθουσιασμός και η προθυμία των λαϊκών μελών της Εκκλησίας. 

Ο ιερός Χρυσόστομος έλεγε τα εξής ως προς το ζήτημα αυτό: 

«Αφού όλοι οι Χριστιανοί είμαστε ένα σώμα, ας μη ρίχνουμε όλη την ευθύνη της ιεραποστολικής εργασίας στους κληρικούς, αλλά όλοι μαζί, λαϊκοί και κληρικοί ας ενδιαφερόμαστε για την Εκκλησία, που είναι το κοινό Σώμα μας». (Χρυσοστόμου, Β΄ Κορινθ. ομιλ. 18, 3. 8, 3) 

Και άλλοτε ο ίδιος έλεγε: «Εγώ μεν είμαι ένας, εσείς όμως είστε πολλοί και θα μπορέσετε όλοι να είστε διδάσκαλοι· γι’ αυτό, παρακαλώ, μην αμελείτε το χάρισμα αυτό». (Χρυσοστόμου «Προς τους μη απαντήσαντας» 3 Μ. 51, 176) 

Λοιπόν και σήμερα επαληθεύεται ο λόγος του Κυρίου προς τους μαθητές Του·«Ο μεν θερισμός πολύς, οι δε εργάται ολίγοι· δεήθητε ουν του Κυρίου του θερισμού, όπως εκβάλη εργάτας εις τον θερισμόν αυτού» (Ματθ. θ΄ 37-38). 

Ναι, είναι λίγοι οι εργάτες της Εκκλησίας. Γι’ αυτό οι ευσεβείς και πιστοί γονείς ας ποθούν να προσφέρουν ένα παιδί τους στην Εκκλησία του Χριστού, στην εργασία του πνευματικού θερισμού. Ας προσεύχονται, ας ανατρέφουν καταλλήλως τα παιδιά τους, ας τα προετοιμάζουν για το άγιο και υψηλό αυτό έργο. 

Εν τω μεταξύ όμως «οι εργάται είναι ολίγοι» και η ανάγκη της ιεραποστολικής δράσης επείγουσα. Γι’ αυτό καλούνται και οι απλοί πιστοί, τα λαϊκά μέλη της Εκκλησίας, να εργαστούν με ζήλο και φλόγα αγάπης. 

Γι’ αυτό είπαμε, χρειάζεται Γενική Επιστράτευση...

Το λαϊκό στοιχείο αποτελεί μεγάλη δύναμη για την Εκκλησία, αφού και αυτό είναι σώμα της Εκκλησίας, όπως οι κληρικοί. 

Η Εκκλησία, δηλαδή, πρέπει να αγωνιστεί με όλες της τις δυνάμεις, με όλα τα μέλη της, για να πραγματώσει τον ιερό σκοπό, τη σωτηρία των πλανεμένων ψυχών. 

Είδαμε τι κάνουν οι αιρετικοί και μάλιστα οι Χιλιαστές...

Αν και βρίσκονται στην πλάνη και στο σκότος, μισούν το Χριστιανισμό και εργάζονται με μεγάλη δραστηριότητα και εδώ και στο εξωτερικό. Διηγείται κάποιος, ότι σε μεγάλη πόλη της Γερμανίας, στον υπόγειο ηλεκτρικό σιδηρόδρομο, κάθονται μάρτυρες του Ιεχωβά και πουλούν τα έντυπά τους, που είναι τυπωμένα σε διάφορες γλώσσες. Και αυτοί είναι εργάτες, οι οποίοι αντί να αναπαυθούν μετά την καθημερινή εργασία τους, πηγαίνουν και διαδίδουν τα αιρετικά φυλλάδιά τους. 

Λοιπόν, είναι ντροπή εμείς να διστάζουμε και να μένουμε νωθροί. Χρειάζεται το λαϊκό στοιχείο να κινηθεί και να δράσει...

Γιατί ποιος θα εισχωρήσει στα εργοστάσια, στις βιοτεχνίες, στα γραφεία, στα καταστήματα, στις γειτονιές, στους σιδηροδρόμους, στα χωριά, στις συνοικίες; Οι κληρικοί και θεολόγοι είπαμε ότι δεν επαρκούν και συχνά δεν μπορούν. Μπορεί όμως αυτό να το κάνει ένας φλογερός Χριστιανός, που ήδη εργάζεται και κινείται μέσα σε τέτοιο περιβάλλον. Εκεί καλείται να εργαστεί ιεραποστολικά, να γίνει ψαράς ψυχών και φωτοδότης.

Εκεί που τον έταξε ο Θεός, να γίνει σποριάς της χριστιανικής αλήθειας. […] 

Θέλετε να ακούσουμε και μια σπουδαία διαβεβαίωση που κάνει ο θεόπνευστος απόστολος, ο αδελφόθεος Ιάκωβος; 


Να ακούσουμε για το μέγεθος και την αξία της ιεραποστολής, που συντελεί στη σωτηρία ψυχών; 

«Εάν τις πλανηθή από της αληθείας και επιστρέψη τις αυτόν, γινωσκέτω ότι ο επιστρέψας αμαρτωλόν εκ πλάνης οδού αυτού σώσει ψυχήν εκ θανάτου…» (Ιακώβου ε΄ 19-20). 

Δηλαδή, εάν κάποιος πλανηθεί και απομακρυνθεί από τη χριστιανική αλήθεια και άλλος αδελφός τον επαναφέρει σ’ αυτήν, ας γνωρίζει ότι εκείνος που επέστρεψε ένα αμαρτωλό από την οδό της πλάνης, αυτός θα σώσει μια αθάνατη ψυχή από τον αιώνιο θάνατο. 

Και ασφαλώς ο Θεός θα αμείψει με μεγάλο βραβείο εκείνον, που εργάζεται για τη σωτηρία μιας ή και περισσότερων αθανάτων ψυχών. 

Ναι, αδελφέ μου, είναι μεγάλο χάρισμα και τιμή και ευλογία να αρπάζεις ψυχές αθάνατες από τα δόντια και το στόμα του νοητού δράκοντος, του πονηρού διαβόλου, να τις παίρνεις από την εξουσία και δουλεία του Αντιχρίστου και να τις προσφέρεις στον ελευθερωτή Ιησού Χριστό, για να τις αναγεννήσει και να τις σώσει! Υπάρχει μεγαλύτερο και ιερότερο έργο από αυτό; 

Φεύγοντας από τον κόσμο αυτό θα είμαστε ευτυχείς, αν έχουμε να πάρουμε μαζί μας τέτοια έργα. Εκτός από την ατομική αρετή, θα είμαστε μακάριοι, αν θα έχουμε συντελέσει με τη Χάρη του Θεού στο να σωθούν τέσσερις ή πέντε αθάνατες ψυχές. 

Είναι δυνατόν να μη βραβεύσει ο Θεός όσους κουραστούν για μια τέτοια ιερή υπόθεση; Το δε βραβείο του Θεού θα είναι η άφεση των δικών μας αμαρτιών και η πλούσια ευλογία Του. 

Λέει τα εξής σπουδαία και πάλι ο ιερός Χρυσόστομος: 

«Εκείνο το οποίο δεν μπορεί να επιτύχει ούτε η νηστεία, ούτε ο ύπνος κάτω στο χώμα, ούτε οι ολονύκτιες προσευχές, ούτε τίποτε άλλο, το επιτυγχάνει η σωτηρία του αδελφού μας… Γιατί με ένα και μόνο τέτοιο κατόρθωμα θα μπορέσεις να καθαρίσεις την κηλίδα των αμαρτιών, τις οποίες με το στόμα σου έκανες. Τότε το στόμα σου θα εξαγνιστεί, θα γίνει σαν το στόμα του Θεού, αφού με τα λόγια σου αν οδηγήσεις έστω και ένα άνθρωπο στη σωτηρία». (Χρυσοστόμου, Λόγος κατά Ιουδαίων 8ος, 679 Α, Β).

Επίσης τονίζει: «Αφού γνωρίζεις αγαπητέ, ότι η ζωή αυτή είναι μικρή και σύντομη, εργάσου για να κερδίσεις ψυχές. Αν δεν κερδίσουμε τέτοια κέρδη, δε θα βρούμε καμιά σωτηρία.» Kαι: «Δύναται πολλάκις μία κερδηθείσα ψυχή μυρίων όγκον αμαρτημάτων αφανίσαι και γενέσθαι ημίν αντίψυχον (αντίλυτρον) εν εκείνη τη ημέρα». (Ο.π. 688Α) 

Κατά την ημέρα της Κρίσεως θα μας αμείψει ο Θεός και θα συγχωρήσει τα αμαρτήματά μας, εάν εργαστούμε ιεραποστολικά για τη σωτηρία ψυχών.

Ας θυμόμαστε πάντοτε αυτή την αλήθεια, που ο ιερός Χρυσόστομος μας τονίζει. 

Από το βιβλίο “Εκστρατεία Ιεραποστολής” του Αρχιμανδρίτου Γρηγορίου Π. Χαραλαμπίδη, θεολόγου-ιεροκήρυκα, το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις “ο Σωτήρ”.  Πηγή: xfd.gr/εκκλησία



Σχόλιο Π. κοινωνίας: Ο Μητρ. Ναυπάκτου Ἱερόθεος Βλάχος, ὁριοθετεῖ μέ ἀπόλυτη σαφήνεια τόν ρόλο τῶν λαϊκῶν στήν Ἐκκλησία: «Καί οἱ λαϊκοί εἶναι μάρτυρες τῆς ἀληθείας, εἶναι ποιμένες (ἐμμέσως) τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ, εἶναι συνεργοί τῶν Ποιμένων, ἀκόμα συμμετέχουν ὡς σύμβουλοι στίς Οἰκουμενικές Συνόδους καί ἐπί πλέον δέχονται ἤ ἀπορρίπτουν τίς ἀποφάσεις τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων...»

πηγή: 
http://pneumatoskoinwnia.blogspot.gr/2016/12/blog-post_65.html


Κυριακή, 4 Δεκεμβρίου 2016

Ο Άγιος Αθανάσιος και οι συν αυτώ μαρτυρήσαντες υπό των Ουνιτών(+12 Νοεμβρίου 1763)



(+12 Νοεμβρίου 1763) 
Οι Άγιοι  Αθανάσιος Τοντοράν από το Μπικιτζίου,Βασίλειος Ντουμίτρου από το Μοκόντ,Μαρίν Γκριγόρε από την Ζάγκρα και ο Βασίλειος Οϊκι από το Τέλτσιου μαρτύρησαν στις 12 Νοεμβρίου 1763.Ήταν υπέρμαχοι της Ορθοδόξου πίστεως ενάντια στους Ουνίτες στα πατρικά τους εδάφη που είχαν υποδουλώσει οι Αυστριακοί.


Ο Αθανάσιος Τοντοράν γεννήθηκε στο Μπικιτζίου και γνώριζε γράμματα. Ήταν επικεφαλής της κοινότητας και ήταν αυτός που μάζευε τους φόρους.Σε νεαρή ηλικία υπηρετούσε στο σύνταγμα πεζικού που στάθμευε κοντά στη Βιέννη.Βλέποντας ότι δεν τον αφήνουν να φύγει λιποτάχτησε και επέστρεψε στο σπίτι του.Κατέφυγε στην Μολδαβία όπου υπηρέτησε κοντά στον ηγεμόνα Μιχαήλ Ρακόβιτσα,έχοντας τον βαθμό του λοχαγού,μέχρι τα 74 του χρόνια.

 Ωστοσό για την παλιά εκείνη λιποταξία συνελήφθη και φυλακίστηκε.Όταν απελευθερώθηκε επέστρεψε στον τόπο καταγωγής του,στο Μπικιτζίου.

 Μη υπάρχοντας Ορθόδοξος ιερέας στο χωριό αρνήθηκε επίμονα να κοινωνήσουν τον γιό του με άζυμα,όπως και να τον εξομολογήσει ένας ιερέας Ουνίτης.


Ο γέρος έθαψε τον γιό του με το Ορθόδοξο τυπικό.

Η κόρη του είχε πεθάνει όταν αυτός ήταν φυγάς

Το 1761-1762 διαπραγματεύθηκε με την κυβέρνηση της Βιέννης την στρατικοποίηση 21 κοινοτήτων της περιοχής της κοιλάδας του Μπικιτζίου.Πήρε διαβεβαιώσεις από την Βιέννη ότι μόλις μπουν στο συνοριακό σύνταγμα πεζικού θα παραχωρηθούν διευκολύνσεις στους Ρουμάνους. 

Ζήτησε όμως την ρητή διαβεβαίωση πως όσοι εισχωρήσουν σε αυτό το σύνταγμα δεν θα υποχρεωθούν να απαρνηθούν την Ορθόδοξη πίστη τους και να ασπαστούν τον Καθολικισμό,όπως για δεκαετίες ολόκληρες συνέβαινε με τους Ορθόδοξους Ρουμάνους της Τρανσυλβανίας, όπου με κάθε τρόπο προσπαθούσαν να τους κάνουν να ασπασθούν την ουνίτικη πίστη. 

Επιστρέφοντας ο Αθανάσιος κατάλαβε πως τίποτα απ'όσα τους υποσχέθηκαν στην Βιέννη δεν θα τηρούνταν.Έβλεπε ξεκάθαρα πως προσπαθούσαν να τους κάνουν να απαρνηθούν την πίστη τους,αλλά και πως ακόμη τους θεωρούσαν δούλους.


Στις 10 Μαίου 1763 οργανώθηκε ο αγιασμός του λαβάρου του νέου πεζικού συντάγματος και η ορκωμοσία.Από την Βιέννη είχε σταλεί ο στρατηγός Μπούκωβ για να ωθήσει τον αγώνα για επιβολή του Καθολικισμού. 

Όταν οι στρατιωτικοί ετοιμάζονταν να ορκιστούν,βγήκε μπροστά,πάνω στο άλογο του, ο γέρο- Αθανάσιος Τοντοράν,104 ετών τότε,και άρχισε να λέει:«Δυό χρόνια δεν έκαναν τίποτα απ'όσα υποσχέθηκαν.Είμαστε ακόμη δούλοι.Κανείς δεν πάρει όπλα.Δεν μπορούν αυτοί να περιπαίζουν την θρησκεία των προγόνων μας:Κάτω τα όπλα!» Τα θερμά λόγια του έδωσαν καρπούς.Όλοι πέταξαν κάτω τα όπλα τους ως ένδειξη ανυπακοής προς την Βιέννη Αμέσως άρχισαν οι ανακρίσεις για να βρεθούν οι υποκινητές της εξέγερσης.


Στις 12 Νοεμβρίου 1763 συγκεντρώθηκαν στο ίδιο μέρος για να εκτελέσουν τους υποκινητές της εξέγερσης του Μαίου.Τον Αθανάσιο Τοντοράν τον πάτησαν με μία ρόδα από πάνω εως κάτω και τον κομμάτιασαν.Το κεφάλι του το είχαν δέσει στην ρόδα. Μάζι με τον Αθανάσιο μαρτύρησαν και άλλοι ομολογητές.Τους Βασίλειο Ντουμίτρου ,Μαρίν Γκριγόρε  και  Βασίλειο Οϊκι μαζί με άλλους δεκαεννιά τους χτύπησαν με βέργες και πολλοί πέθαναν από τα χτυπήματα. Τα κεφάλια των θυμάτων τα κρέμασαν οι Αυστριακοί στις αυλόπορτες των σπιτιών των θυμάτων,ενώ κομμάτια από τα σώματα τους τα σκόρπισαν σε διάφορα σημεία της περιοχής.
 Με τον μαρτυρικό του θάνατο ο Αθανάσιος έχυσε το αίμα του για την αγία πίστη των προγόνων του και για τα δικαιώματα των Ρουμάνων της Τρανσυλαβανίας.

...............................................................................................
...............................................................................................