Παρασκευή, 26 Αυγούστου 2016

οι σιωπηλές δοξολογίες των αναστημένων..



[...]

Κάτω από τα πλατιά τους πέλματα
έτριζε η άμμος 
όπως τρίζει ο ουρανός του Αυγούστου
από τ' αστέρια.

Οι μικροπωλητάδες 
μες στα πανέρια τους , αντίς για χάντρες, ζώνες, χτένες,
είχαν μικρούς διάττοντες  με απόκρυφους μηχανισμούς
που τραγουδούσαν 
μια δέηση ή μια πόλκα παιδική ή κι ένα σύντομο εμβατήριο ειρήνης
όπως εκείνα τα παλιά ξυπνητήρια των προγόνων.

Κι έτσι
όλος ο κάμπος κ' οι χαράδρες  αντηχούσαν
ως την άκρη 
του κόσμου
από τις σιωπηλές δοξολογίες των αναστημένων.

[...]

Γιάννης Ρίτσος 
(απόσπασμα από το : ο Σχοινοβάτης και η σελήνη)

Η υπέροχη μπουγάδα της εξομολογησης (επανάληψη)



Θα διαβάσεις τα σχετικά, περιστεράκι μου,
πατώντας ΕΔΩ.
  
Άδηλη και φρικτή η ώρα του προσωπικού μας θανάτου.

Είθε να αναχωρήσουμε από τούτο τον πρόσκαιρο κόσμο, 
εν αληθινή Μετανοία.

Ευανθία η Σαλογραία


Τελευταίες συμβουλές πριν από την Εξομολόγηση και τη Θεία Κοινωνία ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ




Ειναι κοντά η μέρα της Εξομολογήσεως και στη συνέχεια η πανευφρόσυνη στιγμή της Μεταλήψεως του Σώματος και του Αίματος του Χριστού.

Ο Θεός να δώσει , ώστε να εξομολογηθείς και να κοινωνήσεις όπως πρέπει. Έτσι ο αγώνας της νηστείας και όσα τυχόν κέρδισες απ’ αυτόν, θα επισφραγιστούν με τη θεϊκή σφραγίδα των ιερών Μυστηρίων.

Γιατί γράφεις ότι φοβάσαι την Εξομολόγηση; 
Πολλοί άνθρωποι ,βέβαια, τη φοβούνται, εσύ όμως γιατί; Ο εξομολόγος είναι μόνο ο μάρτυρας. Ο Θεός δέχεται τις αμαρτίες. Εκείνος παραγγέλλει στον ιερέα να δώσει άφεση αμαρτιών στο χριστιανό που εξομολογείται. Ο Θεός ελεεί και συγχωρεί. Συγχωρεί κάθε άνθρωπο που προσέρχεται στο Μυστήριο με μετάνοια αληθινή. Τι έχουμε , λοιπόν, να φοβηθούμε από έναν τόσο σπλαγχνικό Κύριο; Γιατί ν’ ανησυχούμε;

Νομίζω πως η ανησυχία μας οφείλεται σε δυο λόγους:

Πρώτον , στο ότι δεν γνωρίζουμε τι ακριβώς να πούμε στην εξομολόγηση. Και δεύτερον, στο ότι εξομολογούμαστε σπάνια
 Ως προς το πρώτο, έχω να παρατηρήσω , ότι γνωρίζει πολύ καλά τι θα πει στον εξομολόγο όποιος αγωνίζεται πραγματικά. Αγωνίσου, λοιπόν, να ζήσεις όπως είπαμε, και θα δεις πόσα θα έχεις να εξομολογηθείς!
  Ως προς το δεύτερο , πάλι, είναι αλήθεια πως, αν εξομολογούμασταν συχνά, δεν θα φοβόμασταν τόσο. Από δω κι εμπρός, λοιπόν, συχνότερα να εξομολογείσαι και συχνότερα να συμμετέχεις στο Κυριακό Δείπνο.

Στο μεταξύ, γράψε σ’ ένα χαρτί όλα όσα νομίζεις ότι πρέπει να πεις στην Εξομολόγηση και, όταν πας στον πνευματικό, εξομολογήσου με τη βοήθεια των σημειώσεών σου.

Πρέπει να κάνεις μια πραγματικά σωστή Εξομολόγηση. Και σε μια σωστή Εξομολόγηση ο χριστιανός δεν περιμένει τον ιερέα να τον ρωτήσει αν έκανε τούτο ή εκείνο, αλλά λέει ο ίδιος εξαρχής όλα του τα αμαρτήματα.

Δυστυχώς, η Εξομολόγηση σπάνια γίνεται όπως πρέπει. Ο πνευματικός αναγκάζεται να ρωτάει ένα σωρό πράγματα που δεν αφορούν τον εξομολογούμενο, και συχνά δεν ρωτάει εκείνα που τον αφορούν, γιατί δεν τα γνωρίζει ή δεν έρχονται στο νου του. Έτσι πολλά αμαρτήματα μένουν ανεξομολόγητα. Εσύ η ίδια, λοιπόν, πρέπει να πεις όλα όσα σου υποδεικνύει η συνείδησή σου. Μπορείς να τα θυμάσαι και δίχως σημειώσεις˙ μόνο να είσαι σίγουρη ότι δεν θα παραλείψεις τίποτα

Μακάρι να εξομολογηθείς με αληθινή μετάνοια και με τη σταθερή απόφαση της διορθώσεως. Μη φοβάσαι. Αυτός ο φόβος είναι εντελώς ανώφελος και δυσκολεύει τα πράγματα. Ο ευλαβικός φόβος του Θεού είναι ωφέλιμος και σωτήριος, ενώ ο φόβος της Εξομολογήσεως είναι επιβλαβής και, θα έλεγα, παιδιάστικος. Ο εχθρός τον εμπνέει. 

Πήγαινε στον Κύριο όπως πήγε στον πατέρα του ο άσωτος υιός της ευαγγελικής παραβολής, επιστρέφοντας από την αμαρτωλή ζωή: Με συντριβή αλλά και με ηρεμία. Όταν εκείνος γύρισε στο πατρικό σπίτι , ο πατέρας του τι έκανε; Μήπως τον μάλωσε; Κάθε άλλο. Έτρεξε κοντά του , τον αγκάλιασε και τον φίλησε. Έτσι θα κάνει νοερά και σ’ εσένα ο ουράνιος Πατέρας σου. Απλώνει κιόλας τα χέρια Του προς το μέρος σου. Δεν έχεις παρά να τρέξεις κοντά Του. Κάνε το με ευλαβική αγάπη.

Το βασικότερο στοιχείο της μετάνοιας είναι η οδύνη της καρδιάς για την αμαρτωλότητά της και η σταθερή απόφασή της για διόρθωση. Έχεις ήδη αποφασίσει να ευαρεστήσεις τον Κύριο. Και Εκείνος έχει αποφασίσει να αποδεχθεί με χαρά την απόφασή σου. Οδύνη, όμως, την αμαρτωλότητά σου νιώθεις; Ακόμα κι σν οι αμαρτίες σου δεν είναι πολλές ή βαρειές, είναι ωστόσο αμαρτίες και προκαλούν λύπη στον Θεό. Ντρεπόμαστε τους ανθρώπους για κάποιες επιπολαιότητές μας, αστόχαστα λόγια ή απρόσεκτα έργα, και δεν ντρεπόμαστε τον Κύριο όχι για απλές επιπολαιότητες ,αλλά για αμαρτίες! Μάθε , λοιπόν, να βιώνεις την κατά Θεόν συντριβή και λύπη, που υψώνει μέσα σου κάστρο ισχυρό ενάντια στα ελαττώματα και τις αδυναμίες σου.

Στη μετάληψη των θείων Μυστηρίων πήγαινε με απλότητα καρδιάς , με βαθειά ευλάβεια και με τη βέβαιη πίστη ότι θα λάβεις μέσα σου τον Κύριο. Εκείνος μετά τη θεία Κοινωνία, θα αλλοιώσει την ψυχή σου όπως, ως πανάγαθος , θέλει και όπως, ως πάνσοφος, γνωρίζει. Άφησέ Τον να το κάνει ελεύθερα. Εσύ μην Του ζητάς τίποτα, καθώς άλλοι, που, επιθυμώντας άκυρα να λάβουν το ένα ή το άλλο χάρισμα από τη θεία Κοινωνία, στενοχωρούνται και ταράζονται, όταν η επιθυμία τους δεν εκπληρώνεται. Τότε κλονίζεται ακόμα και η πίστη τους στη δύναμη του Μυστηρίου. Η ατέλεια και η αδυναμία, ωστόσο, δεν βρίσκεται στο Μυστήριο, αλλά σ’ εμάς, τους ρηχούς και επιπόλαιους. Μην υπόσχεσαι τίποτα στον εαυτό σου. Άφησέ τα όλα στον Κύριο, ζητώντας Του μόνο τούτο: Να σε ενισχύει σε κάθε τι αγαθό, για να Του είσαι ευάρεστη.

Η θεία Κοινωνία συνήθως χαρίζει μια γλυκιά ειρήνη στην καρδιά. Κάποτε φωτίζει το νου και εμπνέει στην ψυχή την αφιέρωση στον Κύριο. Άλλοτε, πάλι, δεν δίνει τίποτε το άμεσο και φανερό , αλλά δυναμώνει γενικά τον άνθρωπο στον πνευματικό του αγώνα. Πρέπει να σημειώσω , πάντως, ότι δεν βλέπουμε απτούς καρπούς από τη θεία Κοινωνία, επειδή σπάνια κοινωνάμε. 

Αν προσέρχεσαι συχνά στα θεία Μυστήρια, θα δεις τους ανακαινιστικούς και παρακλητικούς καρπούς της.
Παρακαλώ τον θεό να σε βοηθήσει, ώστε μα εξομολογηθείς και να κοινωνήσεις με εντελώς νέο πνεύμα.
«ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ
Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ »

Πέμπτη, 25 Αυγούστου 2016

κι ας γαβγίζουν...

Αποτέλεσμα εικόνας για σκυλιά

"κι ας γαβγίζουν 
μπροστά στους ξεσκισμένους χάρτες
τα σκυλιά, οι διπλωμάτες, οι χαφιέδες..."



Γιάννης Ρίτσος 
(ΓΚΡΑΓΚΑΝΤΑ- απόσπασμα)

Τετάρτη, 24 Αυγούστου 2016

Έλεγα να μη βγω καθολου σήμερα και να καθίσω σπίτι...

Αποτέλεσμα εικόνας για διαφορές
(από το gr.forum.grepoliς.com )

Ποτέ της η Ποίηση...



Ποτέ της η Ποίηση δεν περπάτησε έτσι 
κάτω από τις πάλλευκες  ανθισμένες μηλιές
κανενός Παραδείσου.

Γιάννης Ρίτσος

Τρίτη, 23 Αυγούστου 2016

Να πώς θα έπρεπε να τοποθετείται με λόγια αλλά και κυρίως και με ΕΡΓΑ σε διαπροσωπικό επίπεδο σχέσεων κάθε ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ φωτισμένος παπάς





ΚΑΠΟΙΟΙ ΧΡΩΣΤΑΜΕ ΜΙΑ ΣΥΓΓΝΩΜΗ


Τοποθετείται  ο πολυαγαπημένος από το ποίμνιό του...

 ("καθόλου τυχαία πολυαγαπημένος, αρκεί να καταφέρει να μείνει άγαμος
 μέχρι το τέλος του επίγειου βίου του",
μουρμούρισε αφαιρεμένα, η υποφαινομένη,
μανδάμ  Σαλογραία )

 π. Ανδρέας Κονάνος:


Διαβάζοντας αναρτήσεις διάφορων άθεων εδώ μέσα, ανθρώπων έξυπνων, ψαγμένων, και αρκετά διαβασμένων, που μιλούν με αξιοπρέπεια, χωρίς να βρίζουν, προβληματίζομαι πολύ.

Όχι για τη δική τους αθεΐα, μα για το δικό μου μερίδιο ευθύνης σ’ αυτή.
Νιώθω ότι οφείλω μια συγγνώμη,στους τόσο καλούς ανθρώπους
που συνάντησα στο διάβα της ζωής μου,και τους πλήγωσα, τους πόνεσα,
τους μπέρδεψα,τους έδειξα έναν κακοποιητικό Χριστό
της νοσηρής ενίοτε πνευματικότητάς μου,και έκανα ζημιά μέσα τους.

Είμαι πλέον απόλυτα σίγουρος:Κάθε άθεος έχει μια πονεμένη ιστορία.
Κάτι τον σφράγισε στο παρελθόν.Συνήθως, κάποιος,αντί να του δείξει τον αληθινό Χριστό,του έδειξε κάτι χαοτικό και άρρωστο …

Ξέρω πως ο καθένας βρίσκει τελικά το δρόμο του,ασχέτως των δικών μου λαθών.
Αυτό όμως δεν με απαλλάσσει απ’ την ανάγκη να παραδεχτώ ότι ¨ναι, έφταιξα, δεν σε βοήθησα,
δεν φέρθηκα σωστά,δεν άφησα να περάσει Φως Χριστού μέσα απ’ τη σχέση μου μαζί σου¨.

Και για όλο αυτό νιώθω την ανάγκη να ζητήσω συγγνώμη…
Απ’ το Θεό πρωτίστως,που γίνομαι αιτία να αγνοείται ή να δυσφημείται.
Κι απ’ τους ανθρώπους αυτούς.



π. Ανδρέας Κονάνος 

.....................................................................
.....................................................................